Χρήσιμο λεξιλόγιο

Για όσους έρχονται στην Αγγλία για πρώτη φορά, έχω φτιάξει μια λίστα με λέξεις που συνήθως δεν γνωρίζουν οι καινούριοι ή δεν είναι σίγουροι πώς να τις προφέρουν. Ελπίζω να σας βοηθήσει.

Όποιος από τους "παλιούς" έχει στο νου του κάποια άλλη ας την προσθέσει στα σχόλια της ανάρτησης.

Cheers - λέξη μαϊντανός που χρησιμοποιείται για να πούμε "ευχαριστώ", "γεια μας" (όταν πίνουμε) και "γεια" (όταν φεύγουμε).

Crisps - πατατάκια

Chips ή fries - πατάτες τηγανιτές (chips είναι οι χοντροκομμένες, fries οι λεπτές)

Hamburger - προφέρεται χάμ-μπέργκερ, όχι χάμπουργκερ.

Pudding (πούντιν) - δεν σημαίνει (μόνο) την "πουτίγκα" που είναι σαν κέικ, αλλά "επιδόρπιο" (συνώνυμο του dessert)

Retail therapy (ρίτειλ θέραπι) - έτσι λέγεται στα αγγλικά το σόπινγκ θέραπι που λέτε στην Ελλάδα ;-)

Matrix - προφέρεται Μέιτριξ και όχι Μάτριξ

Trafalgar Square - προφέρεται Τραφάλγκαρ Σκουέρ και είναι η κεντρική πλατεία του Λονδίνου

Leicester Square - προφέρεται Λέστερ Σκουέρ

Derby - προφέρεται Ντάρμπι

Quid (κουίντ) - έτσι λέγεται αλλιώς η λίρα. Δεν έχει πληθυντικό (one quid, two quid) ενώ η λέξη pound (πάουντ) έχει κανονικό πληθυντικό (one pound, two pounds)

Penny (πένυ) - πέννα, αλλιώς p (πι). Έχει πληθυντικό κανονικά (one penny, two pence), αλλά όχι όταν χρησιμοποιείται συντομευμένα (one p, two p). Spend a penny είναι ιδιωματισμός που σημαίνει ότι πας για πιπί.

Fiver (φάιβερ) - έτσι λέγεται το πεντάλιρο.

Tenner (τένερ) - έτσι λέγεται το δεκάλιρο. Το 20λιρο λέγεται twenty pounds.

Pants - δεν σημαίνει παντελόνι, αλλά εσώρουχο. Επίσης χρησιμοποιείται στην καθομιλούμενη αντί για τη λέξη χάλια (this is pants!).

Concession (κονσέσιον) - ειδική έκπτωση (π.χ. για φοιτητές) - μια πάρα πολύ χρήσιμη λέξη!

Building Society - είδος τράπεζας (καμία σχέση με κατασκευαστικές εταιρίες)

Tea - σημαίνει τσάι, αλλά πολλοί λένε tea το βραδυνό γεύμα, ειδικά όταν είναι ελαφρύ.

Coke (προφ. κόουκ και όχι κοκ, το οποίο είναι κάτι τελείως διαφορετικό γκουχ γκουχ). Η Coca-Cola light λέγεται Diet Coke (ντάιετ κόουκ).

Black/White coffee - καφές σκέτος/καφές με γάλα.

Mate - είναι αυτό που λέμε εμείς "φίλε" (how are you doing mate? = πώς πάει φίλε;). Xρησιμοποιείται και από/για άντρες και από/για γυναίκες, αλλά μόνο από ανθρώπους ίδιας ηλικίας (π.χ. δεν θα το πείτε στους καθηγητές σας).

Love (προφ. λαβ και όχι λοβ) - είναι προσφώνηση που χρησιμοποιείται ακόμα και όταν ο άλλος σου είναι αγνωστος (π.χ. από πωλητή προς πελάτη - "Is that all, love?"). Μπορεί να χρησιμοποιηθεί από άντρα προς γυναίκα, γυναίκα προς άντρα, ενήλικα προς παιδί, νέο προς γέρο κ.λπ.

Bloke - άντρας (π.χ. he's a good bloke = είναι καλό παιδί). Προφέρεται μπλόουκ όπως το κόουκ.

Fag - στην Αμερική σημαίνει (προσβλητικά) "αδερφή", αλλά στην Αγγλία σημαίνει τσιγάρο (π.χ. I'm going out to have a fag = πάω έξω να καπνίσω). Είναι μια λέξη που καλύτερα να μην την χρησιμοποιήσετε, γιατί η ελληνική προφορά την κάνει να ακούγεται σαν μια άλλη λέξη που αρχίζει από f και έχει τέσσερα γράμματα, και μπορεί να δημιουργήσετε λάθος εντυπώσεις.

Pint (πάιντ) και half-pint (χαφ πάιντ) ή σκέτο half - μονάδες μέτρησης της μπύρας! Ένα half είναι ίσο με ένα κανονικό ποτήρι, ένα pint είναι ίσο με ένα μεγάλο ποτήρι σαν αυτό.

Lager (λάγκερ) - η ξανθιά μπύρα που πίνουμε κατά κόρον στην Ελλάδα, π.χ. Amstel, Mythos κ.λπ. Αν παραγγείλετε beer θα σας ρωτήσουν "what kind of beer". Beer είναι γενική λέξη που περιλαμβάνει lagers και ales (έιλς). Τα ales είναι πιο σκουρόχρωμα και πιο γλυκά στη γεύση.

When in Rome...

...do as the Romans do, λέει μια σοφή αγγλική παροιμία.

Ξαναδημοσιεύω μια ανάρτηση με υποδείξεις για τους φοιτητές που έρχονται να σπουδάσουν στο Λονδίνο ή για όσους έρχονται να ζήσουν εδώ. Όποιοι έρχονται ως τουρίστες, μπορούν να διαβάσουν εδώ την τουριστική εκδοχή της ίδιας ανάρτησης.

Υπόδειξη 1η
Στην Αγγλία λέμε πολλά ευχαριστώ. Περίπου 5 ανά συναλλαγή. Εκτός από thank you και thanks, μπορείτε επίσης να χρησιμοποιήσετε τις λέξεις ta και cheers.

Υπόδειξη 2η
Λέμε επίσης πολλά sorry, είτε φταίμε, είτε όχι. Αν σας πατήσει κάποιος κατά λάθος, ή σας σπρώξει, η σωστή αντίδραση είναι να του πείτε sorry. Το ίδιο θα κάνει κι αυτός.

Υπόδειξη 3η
Λέμε πολλά please. Ό,τι και να ζητάτε, λέτε please, εκτός αν στην αρχή έχετε πει excuse me (οπότε μπορείτε να παραλείψετε το please). Όταν σας προσφέρουν κάτι και το θέλετε, η σωστή απάντηση είναι "yes, please". Όταν δεν το θέλετε, λέτε "no, thank you". Αν πείτε "yes, thank you" κινδυνεύετε να μην γίνετε κατανοητοί.

Υπόδειξη 4η
Ξεχάστε την καθαριότητα, η ευγένια είναι μισή αρχοντιά. Όπερ σημαίνει: στις κυλιόμενες σκάλες στεκόμαστε πάντα στη δεξιά μεριά, αφήνοντας διάδρομο στα αριστερά μας για να περάσουν όσοι βιάζονται. Στις πλατφόρμες του μετρό και του τρένου, περιμένουμε υπομονετικά να βγουν όλοι από το βαγόνι, και μετά μπαίνουμε εμείς (ξεχάστε αυτά που έχετε μάθει στο Αττικό Μετρό). Εννοείται ότι ποτέ δεν σπρώχνουμε. Στα μαγαζιά, όταν παίρνουμε ή δίνουμε ρέστα, τα βάζουμε στο χέρι του άλλου, δεν τα ακουμπάμε στον πάγκο. Όταν βγαίνουμε από ένα δημόσιο χώρο και ακολουθούν άλλοι πίσω μας (π.χ. σε ένα μαγαζί) κρατάμε την πόρτα ανοιχτή για τον επόμενο από εμάς. Όταν στεκόμαστε σε μια διάβαση και τα αυτοκίνητα σταματήσουν για να περάσουμε (που θα σταματήσουν, μην έχετε καμία αμφιβολία γι' αυτό), κάνουμε ένα νεύμα με το κεφάλι ή σηκώνουμε το χέρι για να τους ευχαριστήσουμε.

Υπόδειξη 5η
Ρίχνετε το χρησιμοποιημένο χαρτί τουαλέτας *πάντα* μέσα στην λεκάνη και ποτέ στο καλαθάκι, το οποίο είναι μόνο για σερβιέτες, βαμβάκια, και "καθαρά" χαρτιά. Μην φοβάστε, δεν θα βουλώσουν. Οι αποχετευτικοί σωλήνες έχουν μεγαλύτερη διάμετρο από τους δικούς μας (σας) στην Ελλάδα.

Υπόδειξη 6η
Στις παμπ παραγγέλνουμε στο μπαρ, δεν έρχεται σερβιτόρος στο τραπέζι. Αυτό ισχύει είτε παραγγέλνουμε φαγητό είτε ποτό. Τα ποτά συνήθως τα παίρνουμε οι ίδιοι, ενώ το φαγητό θα μας το φέρουν στο τραπέζι όταν ετοιμαστεί. Στα τραπέζια υπάρχουν νούμερα, και δίνοντας το νούμερό μας στον μπάρμαν, ξέρει ο σερβιτόρος σε ποιο τραπέζι να φέρει την παραγγελία.

Υπόδειξη 7η
Στα εστιατόρια, δεν χρειάζεται να αφήσετε πουρμπουάρ. Τις περισσότερες φορές, πουρμπουάρ της τάξεως του 10-12% (ενίοτε παραπάνω) προστίθεται στον λογαριασμό πριν καν φτάσει στο τραπέζι. Αν δεν έχει προστεθεί, στο κάτω μέρος της απόδειξης γράφει με κεφαλαία γράμματα SERVICE NOT INCLUDED. Τότε συνηθίζεται να αφήνουμε 10% αλλά δεν είναι απαραίτητο.

Πολλά εστιατόρια και μαγαζιά κοντά στο πανεπιστήμιό σας ενδέχεται να σας κάνουν έκπτωση στο λογαριασμό με επίδειξη του φοιτητικού σας πάσου (NUS). Αν ισχύει αυτό συνήθως έχουν ανακοινώσεις είτε πάνω στην τζαμαρία τους είτε κοντά στο ταμείο.

Υπόδειξη 8η
Αν χαθείτε ή δεν ξέρετε πώς να πάτε κάπου, μην φοβάστε να σταματήστε κάποιον και να ρωτήσετε, ακόμα κι αν πρόκειται για κάτι χαζό, π.χ. προς τα πού είναι το ποτάμι (για να προσανατολιστείτε). Δεν πρόκειται να γελάσει κανείς μαζί σας, και ο κόσμος γενικά είναι φιλικός και πρόθυμος να βοηθήσει. Στο Λονδίνο πολλοί δρόμοι δεν έχουν πινακίδες με τις ονομασίες τους, και ο γρηγορότερος τρόπος να βρείτε πού είσαστε είναι να ρωτήσετε κάποιον που ξέρει. Αν δεν θέλετε να σταματήσετε κάποιον άγνωστο, ρωτήστε τους υπαλλήλους του μετρό ή κάποιον αστυνομικό ή community officer. Οι αστυνομικοί στην Αγγλία είναι πολύ εξυπηρετικοί.

Επίσης στις εξόδους του μετρό υπάρχουν πάντα αναλυτικοί χάρτες της περιοχής, με διάφορα σημεία μαρκαρισμένα (ξενοδοχεία, μουσεία, πρεσβείες κ.λπ.) ή πόστερ με οδηγίες για το πώς θα πάτε σε σημαντικά μουσεία ή μνημεία.

Υπόδειξη 9η
Στο Λονδίνο ζουν πάρα πολλοί ξένοι, και οι Άγγλοι γενικώς δεν έχουν κόλλημα με τις ορθές προφορές, ούτε απαιτούν από τους ξένους να μιλάνε με ευφράδεια. Συνεπώς μην διστάσετε να χρησιμοποιείστε τα αγγλικά σας, σε ό,τι κατάσταση και να είναι. Αν δεν σας καταλάβουν με την μία, ίσως είναι επειδή οι ίδιοι είναι ξένοι. Στην ανάγκη γράψτε τι ψάχνετε ή δείξτε τους στο χάρτη. Αν δεν τους καταλαβαίνετε, μην ανησυχείτε. Με τον καιρό θα συνηθίσετε.

Υπόδειξη 10η
Όταν εξηγείτε σε κάποιον πού είσαστε ή πού θέλετε να πάτε, μην κόβετε το όνομα, αλλά πείτε το ολόκληρο. Άλλο πράγμα η Oxford και άλλο η Oxford Street. Άλλο πράγμα το Leicester και άλλο η Leicester Square, άλλο το Leeds κι άλλο το Leeds Castle κ.λπ. Αν δεν προσέξετε, μπορείτε να βρεθείτε σε εντελώς άλλο μέρος (ξέρω Έλληνες που την έχουν πατήσει έτσι).

Υπόδειξη 11η
Στην Αγγλία οδηγάμε ανάποδα. Συνεπώς και ως πεζοί πρέπει να προσέχετε διπλά γιατί τα αυτοκίνητα εμφανίζονται από εκεί που δεν τα περιμένετε. Πάντα να κοιτάζετε και δεξιά και αριστερά. Στα δύσκολα σημεία, γράφουν οδηγίες στο δρόμο (LOOK RIGHT ή LOOK LEFT). Αποφύγετε να διασχίζετε το δρόμο όπου να 'ναι. Είναι πολύ επικίνδυνο σπορ. Προτιμήστε τα φανάρια και τις διαβάσεις. Όταν υπάρχει διάβαση χωρίς φανάρια, τα αυτοκίνητα σταματάνε αν σταθείτε στην άκρη της διάβασης. Κατά τ' άλλα, μην ξεχνάτε ότι η θέση των πεζών είναι στο πεζοδρόμιο και όχι πάνω στο δρόμο.

Υπόδειξη 12η
Όλοι οι κοινόχρηστοι χώροι στην Βρετανία είναι αποκλειστικά και δια νόμου χώροι μη καπνιστών. Δεν υπάρχει καμία εξαίρεση. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορείτε να καπνίσετε σε εστιατόρια, καφέ, μουσεία, ξενοδοχεία, αεροδρόμια, αλλά ούτε και στους σταθμούς των λεωφορείων και των τρένων, παρόλο που είναι ημι-υπαίθριοι.

Αν είσαστε σε εστιατόριο, μπαρ κ.λπ. και θέλετε να καπνίσετε, θα πρέπει να βγείτε έξω και να σταθείτε δίπλα από την πόρτα του μαγαζιού. Αν είσαστε σε σταθμό θα πρέπει να βγείτε έξω από το σταθμό. Υπάρχουν ειδικές πινακίδες εκεί που αρχίζει ο χώρος μη καπνιστών. Σε τέτοια μέρη μην πετάτε τα τσιγάρα κάτω, αλλά στα ειδικά τασάκια. Αν είσαστε άτυχοι και σας δουν υπάλληλοι του δήμου, μπορεί να φάτε πρόστιμο.

Τα τασάκια αυτά συνήθως είναι πάνω σε τοίχους και έχουν μικρές τρυπίτσες για τα τσιγάρα. Μην πετάτε χαρτάκια μέσα στις τρυπίτσες γιατί με το που θα ρίξει κάποιος το τσιγάρο του, τα χαρτάκια πιάνουν φωτιά και καπνίζουν.

Υπόδειξη 13η
Από πλευράς εγκληματικότητας, το Λονδίνο είναι αρκετά ασφαλές, αλλά στο μετρό (και σε μέρη που υπάρχουν πολλοί τουρίστες) κυκλοφορούν πορτοφολάδες. Τα πανεπιστήμια και οι εστίες επίσης προσελκύουν κλέφτες. Όπου και να είσαστε στην Αγγλία να ξέρετε ότι από 11-1 τα βράδια της Παρασκευής και του Σαββάτου είναι οι πιο επικίνδυνες ώρες για να κυκλοφορείτε έξω ανέμελοι και ωραίοι, γιατί αυτή είναι η ώρα που κλείνουν οι παμπ και βγαίνουν όλοι μεθυσμένοι στους δρόμους.

Υπόδειξη 14η
Ο καιρός είναι γενικά ήπιος και ευμετάβλητος. Μπορεί τη μια μέρα να κάνει κρύο και την επόμενη περισσότερο κρύο. Γενικά πάντως όσο πιο πολλή συννεφιά έχει, τόσο περισσότερη ζέστη (λέμε τώρα) κάνει. Οι ηλιόλουστες μέρες, ειδικά τον χειμώνα, είναι πιο κρύες. Χιονίζει σπάνια, και βρέχει συχνά, λίγο και επίμονα. Έχετε πάντα μαζί σας μια ομπρελίτσα ακόμα κι αν η πρόγνωση είναι για ήλιο. Γαλότσες δεν θα χρειαστείτε, ειδικά στο Λονδίνο, αλλά μην φέρετε και καστόρινες μπότες (για τη βόρεια Αγγλία, την Ουαλία και τη Σκωτία, δεν παίρνω όρκο). Ο καλύτερος τρόπος να καταλάβετε πόσο θα μουλιάσετε είναι να κοιτάξτε γύρω σας: όσο πιο πολλές πρασινάδες δείτε, τόσο χειρότερη η πρόγνωση του καιρού.

Υπόδειξη 15η
Οι ώρες του φαγητού είναι διαφορετικές απ' ό,τι στην Ελλάδα. Το πρωινό είναι στις 8-9 πμ, το μεσημεριανό στις 12-2 μμ και το βραδυνό συνήθως από τις 6-8 μμ. Τα εστιατόρια σερβίρουν ως τις 10 μμ περίπου, αλλά στις παμπ είναι δύσκολο να βρείτε φαγητό μετά τις 8-9 το βράδυ, και τα περισσότερα καφέ και σαντουιτσάδικα κλείνουν κατά τις 6.

Στο κέντρο του Λονδίνου θα βρείτε καφέ και μπαρ που μένουν ανοιχτά ως αργά. Εκτός κέντρου, η μόνη λύση για βραδυνή διασκέδαση είναι οι παμπ. Μερικές παμπ σερβίρουν και καφέ, αλλά οι περισσότερες μόνο μπύρες, κρασί και αναψυκτικά. Παμπ υπάρχουν παντού, σε κάθε γειτονιά, τόσο που όταν παίρνεις ταξί και ο ταξιτζής δεν ξέρει πού είναι ο δρόμος, μπορεί να το βρει αν του πεις την κοντινότερη παμπ (π.χ. it's near the Lion's Head).

Υπόδειξη 16η
Στα μαγαζιά μπορείτε να πληρώσετε με χαρτονομίσματα, ακόμα και για μικρά ποσά. Δεν θα στραβομουτσουνιάσει κανείς, ούτε θα σας ζητήσει ψιλά, εκτός αν πραγματικά δεν έχει ψιλά για τα ρέστα και είναι δύσκολο να βρει. Ούτε θα σας κλέψουν ποτέ στα ρέστα. Αν μπερδεύεστε με τις λίρες και τις πέννες, αντί να ψάχνεστε, απλώστε απλά το χέρι σας για να πάρει ο ταμίας όσα χρειάζονται.

Αυτά μου έρχονται τώρα. Αν σκεφτώ τίποτα άλλο, θα το προσθέσω.

Καλή εγκατάσταση!

Ο Marvin στο Λονδίνο- πέντε χρόνια μετα (ποστ νοσταλγικό)

(Προβληματίστικα λίγο για το αν θα έπρεπε να ανεβάσω και εδώ αυτό το ποστ, καθώς είναι αρκετά προσωπικό. Είδα όμως ότι κάποιοι φίλοι έχουν παρόμοιες αναμνήσεις από τον ερχομό τους εδώ, οπότε αποφάσισα ότι ίσως και να ταιριάζει με τη λογική του Greeks in London. Συγγνώμη για την έκταση!)

Όσο κλισέ κι αν ακούγεται, μου φαίνεται σαν χτες. Ιούλιος του 2004, και έχοντας δουλειά αλλά μην έχοντας ιδέα τι θα κάνω με το μέλλον μου, αποφασίζω να τα παρατήσω όλα και να κανω αιτήσεις για μεταπτυχιακά. Είχα μαζέψει δίδακτρα, κουράγιο και αντοχές.

Και μετά ενάς μήνας αβεβαιότητας. Τηλεφωνα, email, θα με πάρετε τελικα; Το proficiency μου ήταν παλιο. Το αίτημα έπρεπε να περάσει από μια επιτροπή. Κι από μια άλλη μετά. Και κάπως έτσι φτάσαμε τέλη Σεπτέμβρη. Χωρίς να έχω σίγουρη απάντηση, τα μαζεύω κι έρχομαι. Το γράμμα λέει είχε αποσταλεί. Και το μαστερ ξεκιναγε σε 4 μέρες. Προσφορά υπό προϋποθέσεις λέει. Θα ελέγξουν το επίπεδο των αγγλικών μου λέει. Βλακείες.

Και κάπως έτσι φτάνω στο Gatwick. Πρώτη φορά εκτός Ελλάδος, εκτός της ζώνης ασφαλείας μου. Με δύο σακους και μια τσάντα στην πλάτη. Να διασχίζει το Gatwick Express τον Τάμεση και να απογοητεύομαι που δεν βλέπω το Big Ben με το καλημέρα.

Και μετά ο μικρός επαρχιώτης στην Oxford Street να ψάχνει το youth hostel. Στο δωμάτιο στο οποίο θα κοιμόταν με κάποιον άγνωστο. Αλλά που δεν ήρθε ευτυχώς. Και μετά βουρ στο σουπερμαρκετ για τα απαραίτητα. Ξυραφάκια, λιποζαν και ανταπτορας για το κινητο. Have you got Nectar card? Που να ξερω χρυσή μου τι είναι αυτο.

Γραμμή στο UCL. Στιφογυριστές σκάλες, παλια βαρια ασανσέρ, γραφεία, γραμματείς. Ναι με δέχτηκαν. Αλλά έπεσα στο lunch break που ολοι λειπαν. Ελάτε σε λίγο παρακαλω. Ευχαριστώ, θα πάω να βρω δωμάτιο σε εστία. Δεν υπήρχε. You are late, we'll put you down on the waiting list.. Άγχος. Δύσκολη η πρώτη μέρα. Κι άλλα τηλέφωνα,σπίτια, μεσίτες, ταξίδια από τη μια άκρη της πόλης στην άλλη, βρώμικα δωμάτια. Γιατί ήρθα εδω;

Δεύτερη μέρα. Νέο hostel, δωμάτιο μοιρασμένο με άλλους τρεις άγνωστους. Και εκείνο τον περίεργο παππού που θέλει να μας κεράσει όλους κέικ σοκολάτα. Και μετά οι ηλεκτρονικοί φίλοι αποκτούν σάρκα. Ξαφνικά δεν έιμαι και τόσο μόνος. Το μεσιτικό, το σπίτι στο Wood Green, with two nice greek guys. Τόσο nice που μου βούταγαν τον καφέ και τις μπύρες. Θα σου πάρω μωρέ, πως κάνεις έτσι. Το πάνω ντουλάπι αριστερά και το δέυτερο ράφι στο ψυγείο, δικά μου. Τα άπλυτα στο νεροχύτη για βδομάδες. Οι ζωή τους, οι φιλοι τους, καταστάσεις στις οποίες αναγκάζεσαι να συμμετεχεις.

Τα πρώτα πακέτα από την Ελλάδα. Να τρέχω στο Heathrow να τα φέρω. Κουβέρτα, σεντόνια, κάποια βιβλιά. Το μπουφαν μου το χοντρο, γιατι κάνει κρύο εκεί. Και δυό κιλά μήλα (τι άκουσε η κακομοίρα η μάνα μου για αυτα τα μηλα). Και νεσκαφε, να μη μου τελειώσει. Και τσουρέκι με μαστίχα.

Το μαγείρεμα. Τα πρώτα μου μακαρόνια. Με κέτσαπ. Και οι παχυντικές ομελέτες. Ρε μάνα, σε ποιο πρόγραμμα τα χρωματιστά; Το μαλακτικό τι το χρειάζομαι; Με χλωρίνη να καθαρίσω τη λεκάνη;

Η γραφειοκρατία. Να βρω γιατρό- μα δεν έχετε ήδη; Εμπλοκή. Να ανοίξω λογαριασμό στην τράπεζα. Σε μαύρη λίστα οι Έλληνες. Κάποια προηγούμενα λαμόγια μας δυσκολεύουν τη ζωη. Να βάλω ίντερνετ, κινητό.

Και οι συμφοιτητές. Το ψυχαναγκαστικό κόλλημα με τος Έλληνες του course. Και το επίσης ψυχαναγκαστικό socializing με τους υπόλοιπους. Στα Αγγλικά πανεπιστήμια πρέπει να έρθεις πιο κοντά με τους άλλους. Ακόμα κι αν δεν είσαι έτοιμος. Γιατί μετά η ευκαιρία χάνεται. Πολύ εύκολα, αλήθεια. Why do you Greeks always go for coffee? Let's go to the pub!

Μετά, η μοναξιά. Το δωμάτιο σου, ο ζωτικός σου χώρος. Δύο σετ σεντόνια από το Argos για ποικιλία στο βλέμμα, να ταιριάζουν και με τις κουρτίνες. Ο υπολογιστής σου, ο διασκεδαστής σου μετά τις 8 το βράδυ. Οι επιδρομές στο σουπερμάρκετ σε αναζήτηση νέων λιχουδιών. Οι τοίχοι. Το ταβάνι. Το πρώτο μου πουλόβερ, 18 λίρες. Και το cd της Fourtado, 5 λίρες, προσφορά. Οι παρέες της ανάγκης, το σεξ της απελπισίας. Τα φράγματα στην επικοινωνία με τους Αγγλους, αλλά και η απρόσμενη επικοινωνία με τους υπόλοιπους λαούς. Ορμώμενοι από την ίδια μοναξιά, απελπισία. Θέλω να γυρίσω πίσω.

Οι πρώτοι επισκέπτες απο την Ελλάδα. Οι βόλτες με το χάρτη, το Βρετανικό, το Harrods, το Hard Rock Cafe. Δεν είναι και τόσο άσχημη η πόλη τελικά, αλλά θα ήθελα να γυρίσω πίσω.

Νοέμβρης, Δεκέμβρης. Σκοτάδι από τις 3.30 το μεσημέρι. Κρύο. Πώς θα συνηθίσω τον σκατόκαιρο; Τα πρώτα Χριστούγεννα κάτω. Οι φίλοι που σε ακούν με ενδιαφέρον. Καλά είναι κι εκεί, αλλά εδω είναι καλύτερα. Ποτε θα ανέβεις; Μου λείπεις, δεν το βλέπεις;

Νέα χρονιά, οι πρώτες εξετάσεις. Προσαρμογή στο νέο σύστημα. Νέο σπίτι. με συγκάτοικο έναν Άγγλο "φιλόσοφο". Πλην όμως πανβρώμικο. Και με νέα δουλεία! 7 λίρες την ώρα, να κατεβάζω cd από τα ράφια και να ετοιμάζω παραγγελίες. Τώρα όμως έχω λεφτά. Κι έρχεται η άνοιξη. Και μεγαλώνει η μέρα. Κι άλλοι φίλοι μπαίνουν στη ζωή. To Soho, το κουβανέζικο που έπινα μοχίτο, τα ξενύχτια στο Sanctuary, το κεμπαμπ στην Old Comptons, το South Bank. Ξημερώνει στις 4 το πρωι. Νυχτώνει στις 10.30. Μήπως τελικά να μείνω και του χρόνου;

Καλοκαίρι στην Αθήνα. Μα γιατί είναι όλοι τόσο αλλαγμένοι; Ένα χρόνο έλειψα. Δε βαριέσαι, ιδέα μου θα είναι. Και πάλι πίσω. Στην ίδια δουλειά, με περισσότερη ελπίδα. Και νέες παρέες. Και σύντροφο. Και θέατρα. Και όπερες. Και φτηνα ταξίδια. Και πικνικ. Μάλλον θα μείνω μου φαίνεται...

Και διδακτορικό αργότερα. Και πάλι διακοπές στην Αθήνα. Μα γιατι είμαι τόσο αλλαγμένος;. Και η σκληρή πραγματικότητα: δε μεγαλώνεις μόνο εσύ, αλλά και αυτοί που άφησες πίσω. Δρόμοι ανοίγονται, οι ανάγκες αλλάζουν. Δεν τους θες και δε σε θέλουν. Φίλοι εξαφανίζονται και απορείς. Και κάπου εκεί συνειδητοποιείς ότι η ζωή σου είναι αλλού. Και δεν ξέρεις αν έχει επιστροφή πια. Και στα 5 χρόνια ακόμα αναρωτιέσαι. Μπα, μάλλον όχι.

Και η ειρωνία: οι φίλοι που έκανες κάτω όσο είσαι εδώ. Και δεν τους έχεις χαρεί, και μάλλον δεν πρόκειται. Τι καλά που θα ήταν να τους έβλεπες πιο συχνα... Ή μήπως δεν θα ήταν; Ποτέ δε θα μάθεις (;)

Η ζωή εδώ δεν είναι τόσο ωραία όσο την παρουσιάζουμε εμείς οι μπλογκερς. Ή μάλλον, αργεί να γίνει ωραία. Είναι δύσκολο να βρεθείς ξαφνικά σε μια τόσο διαφορετική πόλη. Πρέπει να αυτοσυντηρηθείς, να παλέψεις τη μοναξιά, να προσαρμοστείς. Μερικοί τα παρατάν, μερικοί σφίγγουν τα δόντια και συνεχίζουν. Αλλά το πιο δύσκολο είναι να δεχτείς ότι βρίσκεσαι κάπου αλλού. Ότι το ελληνικό αρχέτυπο δεν ισχύει εδώ. Ότι οι άνθρωποι είναι πιο απόμακροι, πιο συγκρατημένοι. Ότι οι υπηρεσίες δουλευουν αλλιώς. Ότι η διασκέδαση ξεκινάει νωρίς. Ότι γύρω σου υπάρχουν όλοι οι λαοί του κόσμου, και τελικά δεν έιναι τόσο χάλια όσο μας μάθαιναν. Ότι τα πανεπιστήμια δεν είναι γεμάτα με Έλληνες με θεόπνευστη αποστολή να μορφώσουν τους Ευρωπαίους με τα βελανίδια τους.

Ένας χρόνος δεν αρκεί για να καταλάβεις το πνεύμα της πόλης. Ούτε καν για να νιώσεις άνετα. Καμιά φορά ούτε δύο χρόνια δεν αρκούν. Και πάντα μέσα σου θα ζει η απορία: τι χάνω που δεν είμαι κάτω; Ξέρεις όμως τι κερδίζεις που είσαι εδώ. Και αυτό αρκεί...

Off to a good start

Η ανάρτηση αυτή αναφέρεται στις ετοιμασίες που μπορεί να κάνει κανείς όσο είναι στην Ελλάδα ώστε να διευκολυνθεί τους πρώτους μήνες μετά την άφιξή του στη Γηραιά Αλβιόνα.

Off to a good start = καλή αρχή!

Μια λίστα με διάφορα πράγματα που καλό θα ήταν να κάνετε πριν μπείτε στο αεροπλάνο

1. Μαθήματα Αγγλικών

Όσο κι αν οι Έλληνες πιστεύουμε ότι η γλωσσομάθεια μας περισσεύει, η πικρή αλήθεια είναι ότι τα αγγλικά των περισσότερων που έχουν πάρει ένα Lower ...στα 15 είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτρια. Όσοι έχετε πάρει Proficiency είσαστε σε λίγο καλύτερη μοίρα, αλλά μην περιμένετε θαύματα. Κυρίως μην περιμένετε να τους καταλαβαίνετε. Όταν πρωτοήρθα στην Αγγλία η πιο συνηθισμένη φράση που άκουγα από Έλληνες φοιτητές στα μαγαζιά γύρω από το πανεπιστήμιο ήταν: "τι λέει αυτή ρε μαλ*κα;" (Σημ: δεν αναφέρονταν σε μένα, αλλά στις πωλήτριες).

Το να σας καταλαβαίνουν είναι πιο εύκολο, ειδικά στο Λονδίνο που υπάρχει κόσμος και κοσμάκης και τα αυτιά όλων είναι συνηθισμένα σε διαφορετικές προφορές. Όσο πιο βόρεια πάτε, τόσο δυσκολεύουν τα πράγματα, γιατί οι πληθυσμοί είναι πιο αμιγείς, λιγότερο συνηθισμένοι στους τουρίστες και τα τοπικά ιδιώματα πιο έντονα.

Η καλύτερη συμβουλή που έχω να σας δώσω είναι να κρατήσετε όσο το δυνατόν μια επαφή με τη γλώσσα - και δεν εννοώ μόνο να βλέπετε αμερικάνικες σειρές. Όπου έχετε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε τα αγγλικά σας, να το κάνετε. Διαβάστε αγγλικά βιβλία, εφημερίδες (π.χ. στο ίντερνετ), ιστολόγια. Μιλήστε με ξένους στις διακοπές σας. Ζητήστε σε φίλους σας που μένουν στην Αγγλία να σας γράψουν στο βίντεο μερικές εκπομπές από την τηλεόραση για να συνηθίζετε την προφορά. Κάντε μερικά μαθήματα σε φροντιστήριο ή (και αυτό είναι το καλύτερο) βρείτε κάποιον Άγγλο ή Αγγλίδα να σας κάνει μερικά ιδιαίτερα για να λυθεί η γλώσσα σας. Αν τα αγγλικά σας είναι ήδη σε καλό επίπεδο, είναι καλύτερα να κάνετε 5 ιδιαίτερα με κάποιον που μιλάει τη γλώσσα ως μητρική και έχει ζήσει πρόσφατα στην Αγγλία, παρά 5 μήνες μαθήματα σε φροντιστήριο με Έλληνα καθηγητή. Αν τα αγγλικά σας είναι μέτρια, παρακολουθήστε μια τάξη Proficiency. Εναλλακτικά, ψάξτε για κάποιο podcast με μαθήματα αγγλικών. Στα iTunes έχει αρκετά, αλλά προσέξτε να μην είναι αμερικάνικα.

Αν πηγαίνετε για μεταπτυχιακά, διαβάστε βιβλία ή άρθρα πάνω στο αντικείμενο των σπουδών σας για να συνηθίζετε την ορολογία.

2. Ενημερωθείτε για τη χώρα

Αν έρθετε απροετοίμαστοι, θα σας φανούν όλα ανάποδα, και δεν εννοώ μόνο στην οδήγηση. Κακά τα ψέμματα, η Βρετανία είναι διαφορετική από την υπόλοιπη Ευρώπη, και σε πολλά πράγματα εντελώς διαφορετική από την Ελλάδα. Ακόμα κι αν έχετε ξανάρθει για τουρισμό, το πιθανότερο είναι ότι δεν έχετε δει το πραγματικό πρόσωπο της χώρας. Αν περιμένετε να το ανακαλύψετε όλα αφού φτάσετε εδώ, στην καλύτερη περίπτωση δεν θα βγάζετε νόημα τους πρώτους μήνες, στην χειρότερη δεν θα βγάλετε νόημα ποτέ.

Πώς μπορείτε να ενημερωθείτε; Υπάρχουν πολλοί τρόποι. Ο απλούστερος είναι να διαβάσετε τις σχετικές αναρτήσεις από ιστολόγια Ελλήνων που μένουν στην Αγγλία και γράφουν για τη ζωή εδώ. Οι περισσότεροι αναφέρονται σε πράγματα καθημερινά, που δεν θα τα βρείτε στους τουριστικούς οδηγούς τύπου Rough Guides ή Lonely Planet, και ενδεχομένως δεν θα σας τα πουν ούτε οι φίλοι σας που έχουν έρθει για διακοπές ή έχουν σπουδάσει εδώ. Εμάς μας βρήκατε, αλλά υπάρχουν και άλλοι.

Προσωπικά θα σας συμβούλευα στη φάση αυτή (πριν φύγετε από την Ελλάδα) να προτιμήστε ιστολόγια που βλέπουν τη Βρετανία και τους Βρετανούς με καλό μάτι, γιατί η ουσία είναι να μάθετε κάτι χρήσιμο, όχι να ακούσετε πόσο στραβά και ανάποδα είναι όλα. Η προσαρμογή σε μια ξένη χώρα δεν είναι εύκολο πράγμα και θα μάθετε περισσότερα από αυτούς που έχουν θετική σκέψη παρά από αυτούς που είναι αρνητικοί (αν και οι αρνητικοί πολλές φορές γράφουν πιο αστεία κείμενα).

Υπάρχουν επίσης πολλές ιστοσελίδες με χρήσιμες πληροφορίες για επίδοξους και μελλοντικούς φοιτητές. Στα ελληνικά υπάρχουν οι Σπουδές στην Αγγλία, μια ιστοσελίδα με πληροφορίες περισσότερο για αυτούς που σκέφτονται να πάνε στην Αγγλία για σπουδές και όχι τόσο για αυτούς που το έχουν αποφασίσει ή είναι ήδη εδώ. Υπάρχει και φόρουμ για ερωτο-αποκρίσεις. Όταν διαβάζετε τέτοια φόρουμ στα οποία γράφει ο καθένας όχι μόνο για πράγματα που έχει ζήσει αλλά και για αυτά που έχει ακούσει από δεύτερο και τρίτο χέρι, να έχετε πάντα υπόψην σας ότι θα διαβάσετε πολλές χαζομάρες. Χρυσός κανόνας: αν διαβάσετε κάτι που φαίνεται τελείως χαζό, κατά πάσα πιθανότητα είναι. Διασταυρώστε την πληροφορία με τουλάχιστον άλλα δύο άτομα τα οποία να έχουν ζήσει στην Αγγλία, και όχι με τον Γιάννη που το άκουσε από τον φίλο του τον Λευτέρη, του οποίου η κοπελιά είχε μια ξαδέρφη που η κολλητή της είχε πάει ένα καλοκαίρι στην Αγγλία για να παρακολουθήσει μαθήματα αγγλικών για 2 εβδομάδες σε ένα άγνωστο χωριό στη μέση του πουθενά.

Στα αγγλικά σας προτείνω την ιστοσελίδα UK Student Life η οποία μπορεί να μην είναι τόσο εμφανίσιμη, αλλά το περιεχόμενό της είναι πραγματικό χρυσάφι και ανανεώνεται συνεχώς. Έχει και φόρουμ (στα αγγλικά). Μπορεί να μην βρείτε πληροφορίες ειδικά για Έλληνες φοιτητές, αλλά κερδίζετε την εξάσκηση της γλώσσας.

Εκτός από τα ηλεκτρονικά μέσα, κυκλοφορούν και αρκετά βιβλία που μπορούν να σας φανούν χρήσιμα. Αν πάτε στο Amazon και ψάξτε για βιβλία με τίτλο "Living in London" θα βρείτε πολλά και διαφορετικά. Αν έρχεστε για πρώτη φορά, ψάξτε κάποιο ειδικά για φοιτητές ή τουρίστες. Η σειρά Lonely Planet έχει πολλά βιβλιαράκια που αναφέρονται σε θέματα γλώσσας ή πολιτισμού, όπως το British Phrasebook και το British Language and Culture. Επίσης πολύ καλά είναι τα βιβλία της σειράς Culture Smart! των εκδόσεων Kuperard. Όλα αυτά είναι βιβλιαράκια τσέπης, σχετικά φτηνά και ευκολοδιάβαστα. Δεν χρειάζεστε κάτι παραπάνω, εκτός αν είσαστε μελετητής διαπολιτιστικών διαφορών.

3. Μάθετε να μαγειρεύετε

Αν δεν ξέρετε να βράσετε ούτε αυγό, τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να ζητήσετε από τη μαμά σας να σας δείξει κάποια πράγματα. Με την ευκαιρία ας σας δείξει και λίγο ξεσκόνισμα, χρήση ηλεκτρικής σκούπας, σφουγγάρισμα και πλύσιμο πιάτων.

Ακόμα κι αν μένετε σε εστία με μαγειρείο είναι σίγουρο πως δεν θα αντέξετε να τρώτε συνέχεια έτοιμο φαγητό και αρνίσια κεμπάμπ από τον Τούρκο της γειτονιάς. Αν παρόλα αυτά έρθετε στην Αγγλία χωρίς μαγειρικές ικανότητες, φροντίστε να γνωριστείτε με 2-3 άτομα που ξέρουν να φτιάχνουν τα βασικά (μπριάμ, πατάτες φούρνου, γεμιστά). Σας εγγυώμαι ότι θα τους χρειαστείτε.

4. Επισκευτείτε οδοντογιατρό & οφθαλμίατρο

Στην Αγγλία οι οδοντογιατροί είναι δυσεύρετοι και πανάκριβοι. Χρεώνουν δε ακόμα και το τσεκ απ, το οποίο ο οδοντογιατρός σας στην Ελλάδα θα το κάνει δωρεάν. Πολλά πανεπιστήμια έχουν οδοντιατρεία μέσα στις πανεπιστημιουπόλεις (campus). Αν το δικό σας δεν έχει, και χρειαστεί να κάνετε π.χ. απονεύρωση σε ιδιώτη οδοντίατρο, να υπολογίζετε ότι θα ξοδέψετε μίνιμουμ 300 λίρες. Γι' αυτό αν έχετε ενοχλήσεις σε κάποιο δόντι, καλύτερα να μην το αφήσετε. Για κάτι τέτοιες περιπτώσεις ειπώθηκε το carpe diem.

Οι οφθαλμίατροι είναι ακόμα πιο δυσεύρετοι από τους οδοντίατρους, γιατί ο έλεγχος της όρασης γίνεται από οπτομέτρες που δουλεύουν σε μαγαζιά οπτικών. Γενικά το επίπεδο της περίθαλψης δεν είναι άσχημο, αλλά εξαρτάται και σε ποιον θα πέσεις. Αν φοράτε φακούς επαφής φέρτε τους από την Ελλάδα ή τουλάχιστον φέρτε μαζί τη συνταγή του γιατρού. Στην Αγγλία δεν μπορείς να αγοράσεις φακούς χωρίς συνταγή, ακόμα κι αν πρόκειται για τους απλούς της μιας χρήσης.

5. Κάντε δίαιτα

Ξεχάστε τι έχετε ακούσει για το πόσο χάλια είναι το αγγλικό φαγητό. Οι περισσότεροι φοιτητές παχαίνουν αντί να αδυνατίζουν, είτε επειδή ανακαλύπτουν ότι τελικά το φαγητό δεν είναι τόσο χάλια (και ειδικά τα γλυκά είναι αξιοπρεπέστατα) είτε γιατί όντως τους φαίνεται χάλια και έτσι οργανώνουν συνέχεια τσιμπούσια με ελληνικά εδέσματα. Δεν μπορώ να σας περιγράψω πόσο έφαγα τον πρώτο χρόνο που ήμουν στην Αγγλία. Είχα πέσει και στην κατάλληλη παρέα βέβαια, αλλά μπορεί να πέσετε κι εσείς. Γι' αυτό αν έχετε περιττά κιλά, κάντε μια προσπάθεια να τα χάσετε τώρα που μπορείτε, ώστε να έχετε περιθώριο για όλα τα brownies, τα truffles, τα bread & butter puddings, τα tarts, τα pies... και τις μπύρες (γιατί δεν μπορεί, ή από τα γλυκά θα το βρείτε ή από τις μπύρες)!

6. Βγάλτε πιστωτική κάρτα

Για ώρα ανάγκης, καλό είναι να πάρετε μαζί σας μια πιστωτική κάρτα (που θα την πληρώνουν στην Ελλάδα οι γονείς σας). Αν δεν είσαστε καλοί στη διαχείρηση χρημάτων, φροντίστε να έχει μικρό όριο, ώστε να μην μπείτε στον πειρασμό να χαλάσετε τεράστια ποσά από την πρώτη εβδομάδα. Είπαμε, για ώρα ανάγκης την παίρνετε, όχι για να βγείτε στην Oxford Street για ψώνια και να τα σηκώσετε όλα.

7. Αλλάξτε τρόπο σκέψης

Επαναλαμβάνετε κάθε μέρα πρωί-μεσημέρι-βράδυ x10: "η Ελλάδα δεν είναι η γη της επαγγελίας". Εναλλάξ τα απογεύματα τις φράσεις: "στην Αγγλία δεν πεινάνε, άρα ξέρουνε να φάνε" και "η μαμά δεν είναι η μοναδική μαγείρισσα στον κόσμο". Αν έχετε στο μυαλό σας ότι σαν την Ελλάδα δεν είναι πουθενά, ό,τι ετοιμασίες και να κάνετε θα πάνε χαμένες. Θα προσαρμοστείτε πολύ πιο εύκολα και θα περάσετε πολύ καλύτερα αν δεν προσπαθείτε συνέχεια να δημιουργήσετε γύρω σας μια μικρή Ελλάδα, αλλά ανοιχτείτε στον τρόπο σκέψης και ζωής της χώρας όπου θα ζήσετε τα επόμενα 1, 3, 4 ή περισσότερα χρόνια. Μια αγγλική παροιμία λέει: "when in Rome, do as the Romans do" και έχει απόλυτο δίκιο.

Everything but the kitchen sink

Πέρσυ τέτοιο καιρό μου είχε ζητήσει ο Writersblokc να πω κάποια πράγματα, σαν οδηγίες ας πούμε, για αυτούς που έρχονται στο Λονδίνο να σπουδάσουν, και αυτό είναι το πρώτο από μια σειρά αναρτήσεων που έκαβα στο προσωπικό μου ιστολόγιο. Το θέμα του είναι το πακετάρισμα ή όπως λένε οι Άγγλοι: θα πάρετε μαζί και το νεροχύτη;

(Διευκρινιστική σημείωση: kitchen sink σημαίνει νεροχύτης, αλλά χρησιμοποιείται ιδιωματικά με την έννοια του παραπάνω απ' ό,τι χρειάζομαι π.χ. ο τίτλος της ανάρτησης αυτής θα μεταφραζόταν στα ελληνικά: "μην αφήνεις τίποτα" ή "πάρτα όλα μαζί σου").

Η καλύτερη συμβουλή που μπορώ να σας δώσω είναι να πακετάρετε μόνο 1 βαλίτσα μεσαίου μεγέθους και μία χειραποσκευή. Ο λόγος είναι ότι μερικές αεροπορικές εταιρίες χρεώνουν έξτρα τη δεύτερη βαλίτσα, ανεξάρτητα από το μέγεθος και το βάρος, και επίσης δύο βαλίτσες δεν κουμαντάρονται με τίποτα, εκτός αν έχετε κάποιον να έρθει να σας πάρει με αυτοκίνητο από το αεροδρόμιο. Μην πάρετε αυτές τις τεράστιες βαλίτσες που χωράνε 40 κιλά πράγματα. Πρώτον, αν τη γεμίσετε θα πληρώσετε υπέρβαρο, δεύτερον θα πιάνει πολύ χώρο στην ντουλάπα σας και τρίτον τα Χριστούγεννα που θα θέλετε να πάτε Ελλάδα θα ψάχνετε να αγοράσετε μικρότερη βαλίτσα για να πάρετε μαζί σας.

Πάρτε βαλίτσα με ροδάκια, κατά προτίμηση αυτές με τα πολλά φερμουάρ που σας δίνουν τη δυνατότητα να πακετάρετε έξτρα αν χρειαστεί (που κάποια στιγμή σίγουρα θα χρειαστεί) ή σακίδιο πλάτης σαν αυτό που έχουν οι ξένοι τουρίστες. Το κλασικό σακ βουαγιάζ δεν βολεύει και θα ταλαιπωρηθείτε χωρίς λόγο.

Το μεγάλο ερώτημα είναι τι θα βάλετε στη βαλίτσα. Η σωστή απάντηση είναι: όσο το δυνατόν λιγότερα. Όσα και να νομίζετε ότι χρειάζεστε, θα μπορέσετε σίγουρα να τα βγάλετε πέρα και με τα μισά. Για φοιτητές πάτε, όχι για σταρ του σινεμά.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΡΩΤΗ - ΤΑ ΒΑΣΙΚΑ

Ρούχα

Μερικά τζην, 1-2 πιο καλά παντελόνια, 2-3 πουκάμισα (ένα πιο καλό), 1-2 φούτερ, γενικώς ό,τι φοράτε και στην Ελλάδα. Κουστούμι δεν χρειάζεται να φέρετε, εκτός αν μεγαλοπιάνεστε ή αν έρχεστε για μεταπτυχιακά και υπολογίζετε να πάτε σε κυριλέ συνέδρια, παρουσιάσεις ή συνεντεύξεις, αν και συνήθως αυτά γίνονται στο τέλος του χρόνου. Από πανωφόρια, 1 μπουφάν και ένα χοντρό σακάκι είναι αρκετά. Δεν χρειάζεται να φέρετε και δερμάτινο, και ένα μπουφάν για καλό, και ένα παλτό και ένα αδιάβροχο. Άλλωστε το πιθανότερο είναι το δωμάτιό σας να είναι σε μέγεθος ντουλάπας, οπότε σκεφτείτε πόση θα είναι η ντουλάπα για τα ρούχα σας! Οι Άγγλοι, και ειδικά οι νέοι, και ειδικότερα οι φοιτητές, δεν δίνουν ιδιαίτερη σημασία στο κυριλέ ντύσιμο, στις μάρκες κ.λπ. οπότε αν έρθετε ντυμένοι πατώκορφα με Lacoste και Armani, παίζει να σας περάσουν για ψώνιο. Εννοείται ότι σε καμία περίπτωση δεν θα φέρετε ρούχα μάρκας Burberry με εμφανές το γνωστό καρώ. Στην Αγγλία θεωρείται μεγάλη βλαχιά. Αν πιάσετε φιλίες με άτομα που φοράνε το καρώ αυτό σε εμφανές σημείο, απομακρυνθείτε πριν σας βγει το όνομα.

Οι Άγγλοι συνήθως πάνε για ποτό απευθείας μετά τη δουλειά ή τη σχολή, οπότε μην περιμένετε ότι θα πηγαίνετε σπίτι να βάλετε τα καλά σας για να βγείτε έξω. Με το τζην και ό,τι μπουφάν φορούσατε το πρωί θα πάτε και για ποτό. Άρα ένα-δύο πανωφόρια (ένα χοντρό και ένα πιο ελαφρύ, π.χ. σακάκι ή μπουφανάκι ή ακόμα καλύτερα φλις) είναι αρκετά. Στην πτήση από Ελλάδα θα φορέσετε το πιο χοντρό από τα πανωφόρια σας, αντί να το βάλετε στη βαλίτσα. Έτσι θα γλιτώσετε χώρο στη βαλίτσα, και θα έχετε κάτι να βάλτε πάνω σας όταν θα βγείτε από το αεροδρόμιο και θα σας χτυπήσει το δροσερό βοριαδάκι της Αλβιόνας. Μην σας φαίνεται παράταιρο να εμφανιστείτε στον Ελ. Βενιζέλο με χειμωνιάτικο μπουφάν ενώ έξω έχει 30 βαθμούς. Στην Αγγλία θα έχει τους μισούς (αν είσαστε τυχεροί) και το μπουφάν θα είναι το πρώτο πράγμα που θα χρειαστείτε. Αν τυχόν η βαλίτσα σας χαθεί ή μείνει στον Βενιζέλο, η ζακετούλα που πήρατε μαζί σας στο αεροπλάνο δεν θα σας προσφέρει καμία (μα καμία) παρηγοριά.

Αν έχετε ζήσει σε ορεινό μέρος της Ελλάδας, το Λονδίνο δεν θα σας φανεί ιδιαίτερα κρύο και μπορείτε άφοβα να αφήσετε τα πιο χοντρά σας πουλόβερ στην Ελλάδα. Αν είσαστε Αθηναίος, θα κρυώνετε σίγουρα, οπότε φροντίστε να αγοράστε μερικά χοντρά πουλόβερ, γάντια, κασκώλ κ.λπ. Έχετε υπόψην ότι εκτός Λονδίνου, και όσο πιο βόρεια πάτε, κάνει περισσότερο κρύο. Πάντως ο καιρός γενικά είναι σχετικά ήπιος. Δύσκολα το θερμόμετρο πέφτει κάτω από τους 5 βαθμούς και δύσκολα ανεβαίνει πάνω από τους 20, πολύ δύσκολα πάνω από τους 25. Τα φετινά προγνωστικά της ΕΜΥ μιλάνε για ήπιο και βροχερό χειμώνα, οπότε φέρτε μαζί σας και μια ομπρελίτσα.

Στους εσωτερικούς χώρους γενικά έχει ζέστη, ειδικά στα καινούρια σπίτια που έχουν καλή μόνωση και κεντρική θέρμανση με γκάζι. Οπότε φέρτε μαζί και 1-2 μακώ μπλουζάκια, ακόμα και κοντομάνικα - μην σας φαίνεται παράξενο, μπορεί να σας χρειαστούν. Αν είσαστε κρυουλιάρηδες, μπορείτε να τα φοράτε κάτω από τα πουκάμισα ή τα πουλόβερ σας. Πάντως όσο περνάει ο καιρός και συνηθίζετε το κρύο και την υγρασία, θα δείτε ότι όλο το χρόνο θα φοράτε λίγο-πολύ τα ίδια ρούχα και η μόνη διαφορά είναι ο αριθμός των "στρωμάτων" (αγγλιστί layers). Π.χ. το φθινόπωρο θα φοράτε κοντομάνικο, πουκάμισο, πουλόβερ, σακάκι, το χειμώνα τα ίδια συν μπουφάν, την άνοιξη τα ίδια πλην σακάκι, το καλοκαίρι (αν έρθει) τα ίδια πλην σακάκι και πουλόβερ.

Παπούτσια

Ισχύουν τα ίδια που είπαμε για τα ρούχα. Τρία ζευγάρια είναι αρκετά: αθλητικά, μποτάκια και παντόφλες ή ένα ζευγάρι για το σπίτι - εκτός αν φέρετε μαζί σας κουστούμι, οπότε θα χρειαστείτε και ένα ζευγάρι καλά. Τα πιο ογκώδη και πιο βαριά θα τα φοράτε στην πτήση, για να γλιτώσετε χώρο στις αποσκευές. Πέδιλα δεν χρειάζεται να φέρετε, αφού θα τα χρειαστείτε το νωρίτερο του χρόνου τον Ιούλιο.

Εσώρουχα - κάλτσες

Φέρτε πολλά ή κανονίστε να αγοράσετε εδώ. Το πιθανότερο είναι να χρησιμοποιείτε κοινόχρηστα πλυντήρια μεγάλης χωρητικότητας (με το αζημείωτο φυσικά) και να μην μπορείτε να πλένετε ρούχα κάθε τρεις και λίγο, οπότε σας χρειάζονται αρκετές αλλαξιές για 1-2 εβδομάδες.

Καλλυντικά

Φέρτε γενικώς, αλλά μην το παρακάνετε. Πουλάνε κι εδώ και μάλιστα σε πολύ καλές τιμές. Άλλωστε μια βόλτα στα Boots επιβάλλεται! Για όσους δεν ξέρουν, τα Boots είναι σαν το Hondos Center. Μια εξαίρεση υπάρχει μόνο: αν κάνετε αποτρίχωση με κερί στο σπίτι, φέρτε ό,τι προϊόν χρησιμοποιείτε από την Ελλάδα. Οι Αγγλίδες είναι άτριχες, και συνεπώς τα αποτριχωτικά σκευάσματα που κυκλοφορούν στην αγορά δεν πληρούν τις προϋποθέσεις για να ανταπεξέρθουν στο μεσογειακό DNA.

Κλινοσκεπάσματα

Μην φέρετε, εκτός ίσως από ένα κατωσέντονο και μια μαξιλαροθήκη για ώρα ανάγκης. Ο λόγος είναι τριπλός: πρώτον, τα σεντόνια πιάνουν χώρο και προσθέτουν βάρος στη βαλίτσα, δεύτερον το μέγεθος των μαξιλαριών και των κρεβατιών στην Αγγλία δεν είναι πάντα το ίδιο με της Ελλάδας (το πιθανότερο είναι οι μαξιλαροθήκες σας να είναι πολύ μικρές) και τρίτον στην Αγγλία δεν χρησιμοποιούμε σεντόνια και κουβέρτες, αλλά παπλώματα με παπλωματοθήκες, τα οποία είναι πολύ πιο βολικά. Και ούτε θα δυσκολευτείτε να βρείτε φτηνά σεντόνια. Με 20 λίρες παίρνετε ολόκληρο σετ (κατωσέντονο, μαξιλαροθήκη, μονή παπλωματοθήκη) και με άλλες 20 λίρες αγοράζετε ένα φτηνό πάπλωμα. 40 λίρες και καθαρίσατε, και αυτές είναι τιμές Marks & Spencer. Ενδεχομένως θα βρείτε και φθηνότερα. Δεύτερο σετ δεν χρειάζεται γιατί θα τα στεγνώνετε αυθημερόν στο στεγνωτήριο (αν τα απλώσετε έξω μπορεί να μην στεγνώσουν ποτέ).

Πετσέτες

Ελαφρές είναι, οπότε αν έχετε χώρο πάρτε 2-3 μαζί να σας βρίσκονται (μπορείτε να τυλίξετε εύθραυστα αντικείμενα). Αν όχι, στο M&S ένα σετ με 6 απλές πετσέτες (2 μικρές, 2 μεσαίες, 2 μεγάλες) κοστίζει λιγότερο από 10 λίρες.

Βιβλία

Μην φέρετε μαζί σας μια βιβλιοθήκη βιβλία. Εκτός του ότι είναι βαριά, δεν θα έχετε πού να τα βάλετε, ειδικά αν μένετε σε εστία που το πολύ να έχετε 2-3 ράφια στη διάθεσή σας. Να φέρετε οπωσδήποτε κάτι σε ελληνο-αγγλικό λεξικό (αγγλο-ελληνικό δεν είναι τόσο απαραίτητο, ειδικά αν ήδη μιλάτε αρκετά καλά τη γλώσσα γιατί μπορείτε να βολευτείτε με κάποιο αγγλο-αγγλικό στο διαδίκτυο). Επιπλέον το ελληνο-αγγλικό λεξικό χρησιμεύει και σαν ορθογραφικό για τις αποφράδες εκείνες μέρες που θα γράφετε το ψωμί πσομί από το πολύ greeklish. Σκεφτείτε επίσης αν θα σας χρειαστεί κάποιο ελληνο-αγγλικό λεξικό ορολογίας.

Χρήματα και τιμαλφή

Αν και ό,τι φέρετε, να έχετε υπόψην πως ποτέ δεν τα βάζουμε στις βαλίτσες - απαραίτητα μόνο στις χειραποσκευές γιατί κυκλοφορούν κλέφτες. Tο Heathrow λέγεται και Thiefrow. Μπορείτε να φανταστείτε από πού του βγήκε το όνομα.

Πολύμπριζο

Όχι το ελληνικό, αλλά ένα που να μετατρέπει τα ελληνικά φις για βρετανικές πρίζες. Μοιάζει κάπως έτσι και το πουλάνε στα αεροδρόμια. Αν δεν βρείτε στον Βενιζέλο, ψάξτε με το που θα φτάσετε στο Χίθροου. Ακόμα καλύτερα, για ηλεκτρικά που δεν καίγεστε να πάρετε μαζί σας από την Ελλάδα (π.χ. πιστολάκι για τα μαλλιά) προτιμήστε να τα πάρετε εδώ.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ - Άλλα πράγματα που ίσως σας φανούν χρήσιμα

Ένα τετράδιο με τις αγαπημένες σας συνταγές - αν είσαστε γκουρμέ τύποι και δεν έχετε κλείσει να μείνετε σε εστία με μαγειρείο. Τσελεμεντέ θα έλεγα να μην φέρετε. Είναι προτιμότερο να αγοράσετε έναν από εδώ και να μαγειρεύετε με υλικά που είναι εύκολο να τα βρείτε στο σούπερ μάρκετ και οδηγίες που αντιστοιχούν στα σκεύη και τα κουζινικά που θα χρησιμοποιείτε. Άλλωστε ελληνικές συνταγές μπορείτε να βρείτε άνετα στο διαδίκτυο.

Διαβατήριο - Μπορεί στην Ευρώπη να χρησιμοποιείτε την ταυτότητά σας, αλλά αν σας τύχει κανένα ταξιδάκι για Αμερική ή Ασία και χρειαστεί να πάτε στην Πρεσβεία μας για να βγάλετε διαβατήριο, θα καταραστείτε την ώρα και τη στιγμή που γεννηθήκατε Έλληνας. Κρίμα είναι.

Ημερολόγιο με εορτολόγιο - για να θυμάστε πότε γιορτάζουν οι φίλοι σας, πότε έχουμε Τσικνοπέμπτη κ.λπ. Ηλεκτρονικό εορτολόγιο θα βρείτε στην ιστοσελίδα http://www.eortologio.gr/.

Φάρμακα - Τα περισσότερα φάρμακα στην Αγγλία χορηγούνται με συνταγή γιατρού και για να δείτε γιατρό πρέπει να έχετε μέσον. Συνεπώς αν δεν μπορείτε να κάνετε χωρίς Ponstan ή παίρνετε αντισυλληπτικά, φέρτε τα από την Ελλάδα. Tο αναβράζον Depon έχει απείρως καλύτερη γεύση από το ανάλογο σκεύασμα στην Αγγλία. Αν το χρησιμοποιείτε, βάλτε ένα κουτάκι στην βαλίτσα σας. Επίσης δεν υπάρχουν Λυσοπαΐνες (μόνο Strepsils) και δεν έχω δει πουθενά μαντηλάκια Sneezy.

Καθαρό οινόπνευμα - Πωλείται μόνο στα φαρμακεία και με το σταγονόμετρο. Αν το χρησιμοποιείτε για απολύμανση, φέρτε ένα μπουκαλάκι από την Ελλάδα.

Τσιγάρα - Αν καπνίζετε, πάρτε την μεγαλύτερη βαλίτσα που μπορείτε να βρείτε. Βάλτε μέσα μόνο 1 τζην, ένα καλό παντελόνι, 2 πουκάμισα, ένα σακάκι και 1 ζευγάρι παπούτσια, και γεμίστε στον υπόλοιπο χώρο με κούτες τσιγάρα. Στην ανάγκη τα πουλάτε και με το κέρδος αγοράζετε καινούρια γκαρνταρόμπα. Ακόμα καλύτερα κόψτε το κάπνισμα πριν έρθετε και θα γλιτώσετε την ταλαιπωρία του να βγαίνετε συνέχεια έξω για να καπνίσετε, αφού το κάπνισμα απαγορεύεται αυστηρά στους κλειστούς χώρους (και χωρίς εξαιρέσεις όπως στην Ελλάδα).

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΡΙΤΗ - ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΧΩΡΟΣ ΣΤΗ ΒΑΛΙΤΣΑ

Ας υποθέσουμε ότι ακολουθήσατε τις οδηγίες κατά γράμμα, πακετάρατε ελαφρά και έχετε χώρο στη βαλίτσα σας. Τι άλλο τρελό και περίεργο μπορείτε να φέρετε μαζί σας;

Ελιές - Δύσκολο να βρείτε καλές ελιές εδώ, απίθανο να τις βρείτε σε τιμή που να μπορείτε να αγοράσετε 200 γραμμάρια χωρίς να πουληθείτε. Όσο πιο ψηλά πάτε, τόσο χειρότερα. Φημολογείται ότι στην Σκωτία δεν γνωρίζουν καν τι είναι οι ελιές.

Λάδι - Ισχύουν τα ίδια με τις ελιές, αλλά πρέπει να το πακετάρετε πολύ προσεκτικά για να μην βρεθείτε προ εκπλήξεως ανοίγοντας τη βαλίτσα σας στην Αγγλία. You have been warned.

Λεμόνια - Στην Αγγλία έχουν από 30 έως 60 πένες (50 έως 80 λεπτά) το ένα. Όχι το ένα κιλό, αλλά το ένα λεμόνι. Αν σκοπεύετε να μαγειρέψετε ελληνικά, φέρτε μερικά λεμόνια μαζί σας. Τι έχετε να χάσετε; Μπορείτε να τα στύψετε σε παγοθήκη και να τα βάλετε στην κατάψυξη. Έτσι κι αλλιώς παγάκια δεν θα χρειαστείτε στο εγγύς μέλλον.

Μυρωδικά - κυρίως ρίγανη και φύλλα δάφνης (που δύσκολα βρίσκεις εδώ). Ρίγανη φυσικά βρίσκεις, αλλά *δεν είναι σαν την ελληνική*.

Λεπτό κριθαράκι - Επειδή στην Αγγλία δεν βάζουν ζυμαρικά στις σούπες, θα δυσκολευτείτε να βρείτε κριθαράκι, και ειδικά τις λεπτότερες ποικιλίες (π.χ. αστράκι, πεπονάκι). Καμιά φορά φέρνω και ρύζι για γεμιστά, αλλά αυτό παραδέχομαι ότι αγγίζει τα όρια της υπερβολής. Αν σας αρέσει το παστίτσιο, φέρτε μακαρόνια από Ελλάδα γιατί στα σούπερ μάρκετ εδώ έχουν μόνο σπαγγέτι.

Υλικά ζαχαροπλαστικής - Θα δυσκολευτείτε να βρείτε μπαχάρια για "ανατολίτικα" γλυκά και βανίλιες σκόνη (θα βρείτε όμως 15 διαφορετικά είδη ζάχαρης). Επίσης στην Αγγλία δεν υπάρχει κρέμα Γιώτης, ούτε κάτι που να μοιάζει. Αν σας αρέσει η ζαχαροπλαστική, φροντίστε να φέρτε μαζί σας τα απαραίτητα.

Μέλι - Δεν είναι εντελώς αδύνατο να βρείτε καλό μέλι στην Αγγλία, αλλά αν σας βρίσκεται κανένα βαζάκι σπιτικό μέλι, βάλτε το κι αυτό στην βαλίτσα. Μερικοί φέρνουν από την Ελλάδα ουίσκι που αγοράζουν στα duty free. Λίγοι σκέφτονται να φέρουν μαζί τους μέλι. Το μέλι έχει κοινωνικές προεκτάσεις: αν μαθευτεί ότι κερνάτε ψωμί με βούτυρο και μέλι, όλοι οι Έλληνες συμφοιτητές σας θα θέλουν να σας κάνουν παρέα, οπότε θα διευρύνετε τον κύκλο σας χωρίς να το καταλάβετε. Οι Άγγλοι θα νομίζουν απλά ότι είστε περίεργοι, αλλά αυτό θα το νομίζουν έτσι κι αλλιώς, οπότε μην σας ανησυχεί. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι να τους κεράσετε καμιά μπύρα.

Σπανακόπιτα - ή ό,τι άλλο στερεό φαγώσιμο μπορείτε να πείσετε τη μαμά σας να σας φτιάξει. Όχι μόνο θα έχετε κάτι ωραίο να φάτε τις πρώτες μέρες στην ξένη χώρα, αλλά θα νιώσουν και οι γονείς σας πιο ήσυχοι και δεν θα έχουν έννοια μήπως πεθάνετε από την πείνα (πράγμα που δεν έχει συμβεί σε κανέναν Έλληνα φοιτητή ως τώρα, αλλά γιατί να το ρισκάρετε;)

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΤΕΤΑΡΤΗ - DUTY FREE

Πράγματα που μπορείτε να προμηθευτείτε στο αεροδρόμιο:

Μερικές καρτ-ποστάλ από ελληνικές παραλίες για να στολίσετε το δωμάτιό σας. Γλυκά του κουταλιού. Παστέλια. Σοκοφρέτες. Πουράκια Caprice (υπάρχουν κι εδώ, αλλά είναι δύσκολο να τα βρείτε). Σοκολάτες ΙΟΝ για κεράσματα και για να σας περνάει ο πόνος της ξενητιάς. 1-2 μπουκάλια καλό κρασί, αν είσατε πολύ πατριώτες, αλλιώς στην Αγγλία θα βρείτε εξαιρετικά κρασιά από όλες τις γωνιές του πλανήτη. Τσιγάρα, αν καπνίζετε. Ουίσκι, μόνο αν σκοπεύετε να το πιείτε μόνος. Ελληνικά βιβλία και περιοδικά (αντί να τα πάρετε από πριν και να τα βάλετε στη βαλίτσα σας όπου προσθέτουν επιπλέον βάρος). Τυρόπιτα, για να την φάτε επί τόπου, καθότι στην Αγγλία θα βρείτε όλα τα είδη πίτας που γνωρίζετε και μερικά που δεν τα έχετε φανταστεί, εκτός από τυρόπιτα φτιαγμένη με σφολιάτα και φέτα, χωρίς κρεμμύδι. Άλλη μια τυρόπιτα.

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΠΕΜΠΤΗ - ΚΟΥΚΟΥΡΟΥΚΟΥ

Φέτα - Αυτή που πουλάνε στην Αγγλία ή δεν τρώγεται ή σας τρώει το πορτοφόλι. Δυστυχώς είναι δύσκολο να την μεταφέρετε από Ελλάδα. Ίσως είναι καλύτερα να προπονηθείτε τρώγοντας μόνο φέτα Κολιός για τουλάχιστον 2 εβδομάδες πριν μπείτε στο αεροπλάνο, ώστε να εξασκήσετε τους γευστικούς σας κάλυκες και να έχουν χαμηλότερες απαιτήσεις.

Αλάτι ιωδιούχο - Τα περισσότερα αλάτια στην Αγγλία είναι ορυκτά. Αν σας χρειάζεται έξτρα ιώδιο, βάλτε ένα ΚΑΛΑΣ στη βαλίτσα σας. Θάλασσα έτσι κι αλλιώς δεν θα δείτε, ας παίρνετε ιώδιο από το φαγητό σας!

Γαλατάκια Νουνού σε μερίδες - Δεν υπάρχουν πουθενά. Αν τα χρησιμοποιείτε και για οποιονδήποτε λόγο δεν βολεύεστε με κουτάκια (τα οποία θα βρείτε σχεδόν παντού) φέρτε μερικά μαζί σας από την Ελλάδα.

Αν σκεφτώ τίποτα άλλο, θα σας πω!