Το άγαλμα του Sherlock Holmes

Στο κέντρο του Λονδίνου, μόλις έξω από το Σταθμό Baker Street του Μετρό, βρίσκεται τοποθετημένο το άγαλμα της παρούσας ανάρτησης. Παριστάνει τον Sherlock Holmes, που είναι ο πασίγνωστος φανταστικός ντετέκτιβ, o oποίος -μαζί με τον βοηθό του Dr. John H. Watson- έχει εμπλακεί σε δεκάδες υποθέσεις μυστηρίου. Τους χαρακτήρες αυτούς δημιούργησε το 1887 ο Σκωτζέζος συγγραφέας Sir Arthur Ignatius Conan Doyle.

Το άγαλμα, που κατασκευάστηκε to 1999 από τον γλύπτη John Doubleday, βρίσκεται στη συγκεκριμένη αυτή θέση, γιατί ο Holmes, σύμφωνα με τη μυθιστορία, ζούσε σε διαμέρισμα επί της Baker Street, κοντά στο σημείο που βρίσκεται το άγαλμα.

Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου

ΑΠΟ 8 ΕΩΣ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟ 3ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Σημαντικά αναβαθμισμένο, ξεκινά τη Δευτέρα 8 Νοεμβρίου και μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, το 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου και Βίντεο στο Λονδίνο (London Greek Film Festival). Οι προβολές θα παρουσιαστούν στα εντυπωσιακά Westbourne Studios από τις 8-14 Νοεμβρίου, ενώ η βραδιά των βραβείων Οδυσσέας, θα φιλοξενηθεί στις 15 Νοεμβρίου στο μουσικό - καλλιτεχνικό χώρο Mythopolis.

Φιλοδοξία του φεστιβάλ είναι να καλύψει ολόκληρο το εύρος της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής από μικρές, ανεξάρτητες, παραγωγές έως ακριβές παραγωγές ταινιών μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ.

Ενδιαφέρουσα καινοτομία και επιλογή των διοργανωτών του φεστιβάλ που πραγματοποιείται στη βρετανική πρωτεύουσα είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια μίας ημέρας παρουσιάζονται ταυτόχρονα όλων των ειδών οι κινηματογραφικές παραγωγές (ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ αλλά και μικρού μήκους ταινίες, πειραματικές ταινίες και έργα βιντεοτέχνης) με στόχο οι επισκέπτες του φεστιβάλ να έχουν συνολική εικόνα της ελληνικής κινηματογραφικής δημιουργίας, ακόμα και αν παρακολουθήσουν τις προβολές μίας και μόνο ημέρας.

Οι προβολές των ταινιών που έχουν επιλεγεί για το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της βρετανικής πρωτεύουσας -οι περισσότερες από τις οποίες προβάλλονται για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία- θα γίνουν φέτος στο Westbourne Studios στο δυτικό Λονδίνο (242 Acklam Road, Notting Hill, London W10 5JJ), έναν εξαιρετικό χώρο δίπλα στο Portobello, που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει ανάλογα φεστιβάλ και καλλιτεχνικές δράσεις. Στο χώρο αυτό συμμετέχοντες και επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ να συζητήσουν, να ανταλλάξουν ιδέες και προβληματισμούς για το ελληνικό σινεμά και όχι μόνο.

Love Confusion (μικρού μήκους) - Σκηνοθέτις: Έλενα Καραθανάση

Στο διαγωνιστικό τμήμα του London Greek Film Festival φιλοξενούνται περισσότερες από 40 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, πειραματικές ταινίες και ταινίες βιντεοτέχνης, ενώ θα παρουσιαστούν και σενάρια.

Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί από τους διοργανωτές στα διδακτικά εργαστήρια (workshops) που πραγματοποιούνται υπό την καθοδήγηση έμπειρων και αναγνωρισμένων επαγγελματιών του χώρου: Στο πνεύμα αυτό την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου οι βρετανοί Azhur Saleem (παραγωγός και ηθοποιός) και James Boyle (σκηνοθέτης) -με εμπειρία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία- θα πραγματοποιήσουν εργαστήριο με θέμα το ανεξάρτητο σινεμά και τους τρόπους προώθησής του. Στο ίδιο πνεύμα, την παρουσίαση σεναρίων που θα γίνει το Σάββατο 13 Νοεμβρίου θα ακολουθήσει συζήτηση και εργαστήριο, με θέμα το σενάριο και τις τεχνικές υλοποίησής του, υπό τον συντονισμό του καλλιτεχνικού δ/ντή του Φεστιβάλ, και διευθυντή της CosmoCinema, σκηνοθέτη Χρήστου Προσύλη.

30 δευτερόλεπτα (μικρού μήκους) - Σκηνοθέτης: Γιώργος Τελτζίδης

Η απονομή των φετινών Βραβείων (Odysseus Awards) θα γίνει τη Δευτέρα 15 Νοεμβρίου, στο Μυθόπολις (Mythopolis, 277 City Road, Islington, London EC1V 1LA) σε μία εκδήλωση με ζωντανή έντεχνη ελληνική μουσική και ελληνική κουζίνα.

To Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Λονδίνο πραγματοποιείται με τη στήριξη -από την πρώτη χρονιά- του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ελληνικής Πρεσβείας στο Λονδίνο.

Διοργανωτής: CosmoCinema
Χορηγός Επικοινωνίας: ΕΡΤ
Καλλιτεχνικός διευθυντής: Χρήστος Προσύλης

Ευχές (Fiction feature) - Σκηνοθέτης: Άγγελος Σπαρτάλης

Για αγορά εισιτηρίων για τις προβολές:

http://www.londongreekfilmfestival.com/tickets.htm

Για κρατήσεις για την τελετή απονομής των Odysseus Awards:
http://www.londongreekfilmfestival.com/events.htm
(οι θέσεις για την τελετή είναι περιορισμένες)

Για το πρόγραμμα των προβολών:
http://www.londongreekfilmfestival.com/program.htm

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.londongreekfilmfestival.com/

Επικοινωνία:
Γενικές πληροφορίες: info@londongreekfilmfestival.com
Γραφείο Τύπου: pressoffice@londongreekfilmfestival.com

Τηλ.: +44 20 7193 2699

Στην πλατεία Paternoster

Το γλυπτό μνημείο της παρούσας ανάρτησης βρίσκεται τοποθετημένο στην πλατεία που φέρει το βιβλικό όνομα Paternoster, που είναι ένας λατινικός όρος και ως γνωστόν σημαίνει «Πάτερ ημών». Η πλατεία βρίσκεται κοντά στην κορυφή του λόφου Ludgate, που είναι το υψηλότερο σημείο της πόλης του Λονδίνου.

Η πλατεία αυτή βρίσκεται δίπλα από τον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Παύλου στο κεντρικό Λονδίνο. Εκεί βρίσκεται σήμερα το Χρηματιστήριο του Λονδίνου, καθώς και μεγάλες διεθνείς τράπεζες, όπως η γνωστή μας Goldman Sachs.

Το εν λόγω χάλκινο γλυπτό, το οποίο παρουσιάζει «Ποιμένα και ποίμνιο», δημιουργήθηκε από την Ντάμα Ελισάβετ Frink και πρωτοεγκαινιάσθηκε το 1975. O λόγος για την παρουσία αυτού συγκεκριμένα του γλυπτού σ’ αυτή την πλατεία δεν είναι θεολογικός, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς, λόγω του θέματος και λόγω επίσης της εγγύτητας με τον Καθεδρικό Ναό. Είναι προφανώς ιστορικός, γιατί στην πλατεία αυτή κατά τα μεσαιωνικά χρόνια γίνονταν ζωοπανηγύρεις.

Kilburn Station Graffiti

Όταν σκεφτόμαστε το graffiti το μυαλό μας πάει ίσως σε κάτι μάλλον παράνομο, που γίνεται από επαναστατημένους νέους, μέσα στο σκοτάδι της νύχτας, και αποτελεί μιας μορφής διαμαρτυρία απέναντι στη γενικώτερη σήψη της εποχής.

Όμως δεν είναι πάντα έτσι. Σε κάποιους χώρους το graffiti χρησιμοποιείται για να δώσει χρώμα, για να στείλει ένα μήνυμα ελπίδας κι αισιοδοξίας.

Ιδιαίτερα αυτή η τέχνη αξιοποιείται σε κάποιες υποβαθμισμένες κοινωνικά περιοχές της Αγγλίας, για να προσφέρει χαμόγελο και μια γλυκειά σκέψη στους περαστικούς με τα πολλά και ποικίλα προβλήματα της καθημερινότητας.

Πρόσφατα πέρασα με το αυτοκίνητο από την περιοχή του ΒΔ Λονδίνου Kilburn. Έξω από τον σταθμό του «υπογείου» παρατήρησα πως υπήρχε ενδιαφέρον graffiti.

Περνώντας πάλι από το ίδιο σημείο κάποια επόμενη ημέρα είχα την ευκαιρία να φωτογραφίσω και βιντεοσκοπήσω τις παραστάσεις.

Δυστυχώς ο φωτισμός δεν ήταν ο καλύτερος. Όμως μπορεί κανείς να διακρίνει τις παραστάσεις και τα θέματα.

Το εν λόγω graffiti το έχει δημιουργήσει η ομάδα signal project, η οποία ειδικεύεται στον τομέα αυτό.

Απολαύστε το!

One & other

Αυτές τις μέρες στην Trafalgar Square διοργανώνεται ένα ασυνήθιστο καλλιτεχνικό γεγονός: Το One & other, έμπνευσης Antony Gormley. Η σύλληψη απλή: ο καθένας μας είναι καλλιτέχνης και ο καθένας μας μπορέι να εκφραστεί δημόσια.

Πριν εξηγησω περαιτέρω, δύο λόγια για τον Τέταρτο Πλίνθο της Trafalgar Square. Η πλατεία, εκτός από τον Νέλσονα και τα λιοντάρια, έχει και τέσσερις πλίνθους, που γενικώς περνάνε απαρατήρητοι. Και ενώ οι τρεις αποτελούν μόνιμη βάση για αγάλματα διάφορων έφιππων και μη, ο τέταρτος πλίνθος φιλοξενεί διάφορα έργα τέχνης καθε φορά, τα οποία αλλάζουν κατα διαστήματα. Το θέμα του φετινού καλοκαιριού: One & other!

Ο Gormley λοιπόν πρότεινε, αντί για κάποιο σύνηθες στατικό γλυπτό, απλοί άνθρωποι να ανέβουν στον Πλίνθο και να κάνουν ό,τι τους κατέβει (κυριολεκτικά), έτσι ώστε το βάρθρο αυτό να γίνει η βάση γισ ένα μνημείο ζωντανών ανθρώπων και όχι νεκρών πολεμιστών και άλλων ηρώων, σαν ένας καθρέφτης της σύγχρονης Βρετανίας.Περισσότερα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη εδώ:



Πανέξυπνη ιδέα, αν θες τη γνώμη μου-τουλάχιστον όποτε περνας από την πλατεία γυρνάς και το κεφάλι για να δεις τι παίζει. Οι συμμετέχοντες επιλέχτηκαν μετά από κλήρωση, και φυσικα οι συμμετοχές στην κλήρωση ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Δείτε μερικά βίντεο παρακάτω (κι επίσης εδώ. Πώς σας φαίνεται;










24ωρη κάλυψη στο επίσημο website

Και ένα σπαρταριστό βίντεο από το Channel 4

Lulu @ Royal Opera House

Εκμεταλλευόμενοι το £10 Student Standby του Royal Opera House πήγαμε με το bebe να δούμε το Lulu του Alban Berg, μια όπερα την οποία ούτε καν είχα ξαναακούσει, αλλά σκέφτηκα ότι θα άξιζε τον κόπο να δοκιμάσω.




Ενδιαφέρον έργο, ενδιαφέρουσα μουσική. Μου φάνηκε αρκετά διαφορετική ώς σύνολο, και ίσως έχει να κάνει με το ότι γράφτηκε μέσα στον 20 αιώνα, και το στυλ ήταν πολύ διαφορετικό από τις πιο κλασικές όπερες που έχω δει και ακούσει (Mahler, βοηθησε με πλιζ!). Δεν είχε πολλά ιντερλούδια ούτε το λιμπρέτο περιελάμβανε τους τεράστιους μονολόγους που συναντάς σε άλλες όπερες. Τη βρήκα αρκετά πιο θεατρική, με γρήγρους διαλόγους και πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή. Το μόνο μειονέκτημα ήταν η διάρκεια, καθώς, μαζί με δύο 25λεπτα διαλείμματα είμασταν εκει μέσα 4 ωρες.



Ο χαρακτήρας της Lulu με προβλημάτισε. Γυναίκα-θύμα ή Femme-fatale; Κυνηγός ή θήραμα; Σε όλη της τη ζωή δείχνει να γίνεται αυτό που θέλουν οι άντρες γύρω της, να αλλάζει ονόματα και ρόλους όπως εκείνοι θέλουν, αλλά στο τέλος τους καταστρέφει, θριαμβεύει η ίδια, μένοντας πάντα ψυχρή και ανέκφραστη στα όσα συμβαίνουν γύρω της. Μέχρι το φινάλε της ζωής της, όπου αλληγορικά οι νεκροί σύζυγοί της επιστρέφουν για να την εκδικηθούν, εν είδη νέμεσης.



Τα σκηνικά και τα κοστούμια υπηρετούσαν ιδανικά το σκοτεινό αυτό έργο. Η σκηνή ήταν ένα μαύρο κουτί ουσιαστικά, με ένα γυάλινο παραβαν στη μέση, ενώ τα κουστούμια ήταν μαύρα, γκρι και μερικά μόνο άσπρα. Όμορφες ερμηνείες από τους Agneta Eichenholz (Lulu), Michael Volle (Dr Schon), Klaus Florian Vogt (Alwa) και Will Hartmann (Painter), αλλά κατά τη γνώμη μυ αυτή που έκλεψε την παράσταση ήταν η Jennifer Larmore (Countess Geschwitz).

Δείτε κι ένα βίντεο με τον μαέστρο (Antonio Pappano) να μιλάει για τη Lulu.




Η βραδιά όμως δεν τέλειωσε εκεί...

Madame de Sade, Wyndham's Theatre

Το ευχάριστο γεγονός της εβδομάδας (θα έλεγα και του μήνα, αλλά μόλις άρχισε!) ήταν οτι την τελευταία στιγμή (μόλις προχτες) ενημερώθηκα ότι λόγω ακύρωσης υπήρχαν διαθέσιμα εισιτήρια για την παράσταση Madame de Sade, με πρωταγωνίστριες μεταξύ άλλων τη Judi Dench και τη Rosamund Pike. Και φυσικά έσπευσα να τα κλείσω, ήθελα να δω αυτή την παράσταση από πέρσυ που ανακοινώθηκε, αλλά τα εισιτήρια είχαν εξαντληθεί ταχύτατα.

Η ιστορία λοιπόν του Μαρκησίου ντε Σαντ ξετυλίγεται μπροστά μας μέσα από τις αφηγήσεις τεσσάρων γυναικών που τον είχαν ζήσει, μεταξύ των οποίων και η σύζυγός του (Rosamund Pike) , η οποία παρά την κακή φήμη και τα σκάνδαλα που σχετίζονταν με το Μαρκήσιο εξακολουθούσε να του είναι πιστη, προς απογοήτευση της μητέρας της (Judi Dench). Όσο προχωράει το έργο, ενδιαφέροντα ερωτήματα γεννιούνται: ως που μπορεί να φτάσει η αφοσίωση ενός συντρόφου, τι τελικά είναι θεμιτό και τι δεν είναι, ποια είναι τα όρια του ανθρώπου όσον αφορά τη σαρκική απόλαυση, πόσο αυθεντικός είναι τελικά ο άνθρωπος όταν συμμορφώνεται με τις κοινωνικές νόρμες σχετικά με το τι είναι ηθικό, τι είναι επιτρεπτο, ακόμα και το τι είναι ωραίο και τι άσχημο. Ομολογώ ότι το πρώτο κομμάτι του έργου δε με είχε προιδεάσει για όλα αυτά τα ζητουμενα που θα έθετε. Δεν σας λέω περισσότερα, βρείτε το βιβλίο, κι εγώ αυτό θα κάνω!

Από πλευράς ερμηνειών, άλλη μια έκπληξη: παρόλο που πήγαμε προιδεασμένοι να εντυπωσιαστούμε από το παίξιμο της Judi Dench, ομολογουμένως δεν έκλεψε την παράσταση. Ίσως ήταν ο ρόλος της καθωσπρέπει αριστοκράτισσας μητέρας που δεν επέτρεπε ιδιαίτερες εξάρσεις. Ήταν η Rosamund Pike που μας άφησε άφωνους με το πάθος και το βάθος της ερμηνείας της, ιδιάιτερα στην τελευταία σκηνή, όπου η ένταησ την οποία έβγαζε ήταν τόσο πηγαία και αυθεντική, που το πρόσωπο και η φωνή της αλλοιώθηκαν.Εξαιρετική.





Περισσότερες πληροφορίες εδώ