Ο Καθεδρικός Ναός της Αγίας Σοφίας

Οι Έλληνες Ορθόδοξοι μπορούν να καυχώνται για τον υπέροχο Καθεδρικό Ναό της Αγ. Σοφίας, που βρίσκεται στο κέντρο του Λονδίνου, στη Moscow Road, της περιοχής Bayswater, και συμπληρώνει φέτος 130 συναπτά έτη λειτουργίας.

Οι ενέργειες για την ανέγερσή του ξεκίνησαν το 1872 με την σύσταση της Ερανικής Επιτροπής, η οποία αποτελούνταν από διακεκριμένους Έλληνες της εποχής, με Πρόεδρο τον Εμμανουήλ Μαυροκορδάτο. Αρχιτέκτονας διορίσθηκε ο Άγγλος John Oldrid Scott.

Η θεμελίωση του σπουδαίου αυτού έργου έγινε το 1877. Σε ενάμιση χρόνο ο Ναός είχε οικοδομηθεί. Η πρώτη Θεία Λειτουργία τελέσθηκε την Κυριακή της Πεντηκοστής στις 1 Ιουνίου 1879. Ο Ναός εγκαινιάσθηκε από τον Μητροπολίτη Κερκύρας Αντώνιο στις 5 Ιανουαρίου 1882.

Μέχρι το 1922 η εκκλησία της Αγ. Σοφίας ήταν ένας απλός Ενοριακός Ναός. Τη σημαντική εκείνη χρονιά ιδρύθηκε από την Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου η Μητρόπολη Θυατείρων με έδρα το Λονδίνο. Τότε ο Ναός της Αγ. Σοφίας αναγνωρίσθηκε ως Καθεδρικός.

Στα χρόνια που ακολούθησαν, ο Καθεδρικός Ναός των Ελλήνων στο Λονδίνο, έχει δεχθεί τις επισκέψεις πολλών και σημαντικών προσωπικοτήτων, ανθρώπων που προέρχονται από τον χώρο της Εκκλησίας, της πολιτικής, της τέχνης, της επιστήμης κ.λ.π., ενώ παραμένει βέβαια χώρος λατρείας, με τακτικές λειτουργικές συνάξεις.

Αρχιερατικώς Προϊστάμενος του Ναού είναι ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Ναζιανζού Δρ. Θεοδώρητος. Τη διοίκηση του Καθεδρικού Ναού και της ομώνυμης Κοινότητας έχει υπό την ευθύνη και την θεοφιλή φροντίδα του το Αδελφάτο της Αγ. Σοφίας. Σήμερα Πρόεδρος της Κοινότητας είναι ο Ζακύνθιος καπετάν - Ιωάννης Λευτάκης.

TROILUS AND CRESSIDA @ Shakespeare’s Globe Theatre

Ηταν το πρώτο έργο του William Shakespeare που παρακολούθησα στο Shakespeare’s Globe Theatre και πρέπει να παραδεχτώ ότι είναι πολύ δύσκολο να κατανοήσει ολόκληρους τους διαλόγους κάποιος μη Αγγλόφωνος.

Το Troilus and Cressida είναι ένα έργο του William Shakespeare, το οποίο γράφτηκε το 1602. Θεωρείται από τα πιο «παράξενα», τα πιο δυσνόητα και ίσως το χειρότερο έργο του μεγάλου Αγγλου θεατρικού συγγραφέα. Βέβαια η παράσταση ήταν εξαιρετική. Ισως από τα καλύτερα θεατρικά έργα που έχω παρακολουθήσει στο Λονδίνο.

Πήραν μέρος 22 ηθοποιοί και 5 μουσικοί. Η κοπελιά που τραγουδούσε και υποδυόταν την Ανδρομάχη σε έναν μικρό ρόλο, είχε πραγματικά υπέροχη φωνή. Ολοι οι ηθοποιοί, αλλά ιδιαίτερα η (πολύ όμορφη) Cressida και ο Θερσίτης ήταν πολύ καλοί στο ρόλο τους.

Το Shakespeare’s Globe Theatre βρίσκεται δίπλα στον Τάμεση πολύ κοντά στην London Bridge και ακριβώς δίπλα στην Tate modern. Είναι ένα θέατρο το οποίο ανεβάζει μόνο έργα του Shakespeare και γι αυτό είναι διαμορφωμένο όπως ακριβώς τα θέατρα της εποχής. Παρακάτω έχω ανεβάσει κάποιες φωτογραφίες από τη σκηνή, αλλά και από τις κερκίδες του θεάτρου. Οπως καταλαβαίνεται εγώ είχα εισητήριο για την πλατεία στην οποία οι θεατές στέκονται όρθιοι.







Η υπόθεση του έργου έχει ως εξής. Ο Troilus γιος του βασιλιά Πρίαμου είναι ερωτευτευμένος με την Cressida κόρη του Τρώα μάντη Κάλχα ο οποίος βρίσκεται με το μέρος των Αχαιών. Η Cressida μετά από χάρη που ζήτησε ο πατέρας της από τον Αρχιστράτηγο Αγαμέμνονα, ανταλλάσεται με τον Τρώα αιχμάλωτο Αντίνοο. Ο Troilus επισκέπτεται το στρατόπεδο των Αχαιών παρέα με τον Εκτωρα προκειμένου να κανονίσουν τις λεπτομέρειες της μάχης του τελευταίου με τον Αίαντα. Εκεί ο Troilus καταφέρνει να τρυπώσει στην σκηνή του Κάλχα στην οποία φιλοξενείται η Cressida και πετυχαίνει τον Διομήδη να της κάνει ανήθικες προτάσεις.και την Cressida να μην τις απορρίπτει, παρά να δέχεται (τάχα γεμάτη τύψεις) τα φιλιά του. Από εκεί και πέρα διαδραματίζεται η γνωστή ιστορία του Τρωικού πολέμου. Ο Πάτροκλος σκοτώνεται στη μάχη και ο Αχιλλέας παίρνει εκδίκηση σκοτώνοντας των Εκτορα. Βέβαια υπάρχουν κάποιες «παρατυπίες» στην πλοκή του έργου, όπως για παράδειγμα ότι ο Εκτωρας δεν πεθαίνει από το σπαθί του Αχιλλέα, αλλά από στρατιώτες του Αχιλλέα την ώρα που πίνει νερό. Επίσης ο Αίαντας παρουσιάζεται ως ένας ηλίθιος πολεμιστής που απλά είναι πολύ γενναίος και πολύ δυνατός. Ακόμα και ο Πάτροκλος παρουσιάζεται απλά ως ένας εραστής του Αχιλλέα (“masculine whore”).

Από τις πολύ ωραίες χιουμοριστικές σκηνές του έργου ήταν όταν ο Πίνδαρος, θείος της Cressida προσπαθεί να την πείσει για τον έρωτα του Troilus, λέγοντας της πως πρόκειται για ένα πολεμιστή καλύτερο του Εκτωρα τον οποίο καλοβλέπει και η Ωραία Ελένη, η οποία μάλιστα τον ποθεί περισσότερο από τον Πάρη. Δηλαδή η Ωραία Ελένη είναι παντρεμένη με τον Μενέλαο, περνάει τις νύχτες της με τον Πάρη, αλλά ποθεί τον Troilus. Εκεί ακριβώς η Cressida αναφωνεί “Typical married Greek woman” και φυσικά οι γύρω μου που γνωρίζουν ότι είμαι Ελληνας καθότι εξηγώ το ποιος είναι ο καθένας που ανεβαίνει στη σκηνή (Διομήδης, Νέστωρα, Οδυσσέας, Κάλχας, Αινείας κτλ) γυρίζουν και με κοιτάνε χαμογελώντας. Ομως και η Cressade δεν αποδείστηκε καλύτερη μιας και κατά την άφιξη της φίλησε (τάχα με το ζόρι) όλους τους Αχαιούς αρχηγούς και αργότερα στην σκηνή δώρισε στον Διομήδη κάτι που της είχε χαρίσει ο Troilus μην παραλείποντας να σημειώσει “It was a gift from someone who loves me more than you will”.

Την ιστορία του θεατρικού έργου μπορείτε να διαβάσετε εδώ.

Κριτικές, οι οποίες δεν είναι ιδιαίτερα καλές (ειδικά αυτή της Daily Telegraph), μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ και εδώ.

Αν κάποιος βρεθεί στο Λονδίνο πιστεύω πως αξίζει να παρακολουθήσει μία παράσταση έργου του Shakespeare και αν αυτή είναι στο Shakespeare’s Globe Theatre είναι ακόμα καλύτερα.


* Η πρώτη φωτογραφία είναι από την Wikipedia.

** Η ανάρτηση έχει ανέβει και εδώ.

One & other

Αυτές τις μέρες στην Trafalgar Square διοργανώνεται ένα ασυνήθιστο καλλιτεχνικό γεγονός: Το One & other, έμπνευσης Antony Gormley. Η σύλληψη απλή: ο καθένας μας είναι καλλιτέχνης και ο καθένας μας μπορέι να εκφραστεί δημόσια.

Πριν εξηγησω περαιτέρω, δύο λόγια για τον Τέταρτο Πλίνθο της Trafalgar Square. Η πλατεία, εκτός από τον Νέλσονα και τα λιοντάρια, έχει και τέσσερις πλίνθους, που γενικώς περνάνε απαρατήρητοι. Και ενώ οι τρεις αποτελούν μόνιμη βάση για αγάλματα διάφορων έφιππων και μη, ο τέταρτος πλίνθος φιλοξενεί διάφορα έργα τέχνης καθε φορά, τα οποία αλλάζουν κατα διαστήματα. Το θέμα του φετινού καλοκαιριού: One & other!

Ο Gormley λοιπόν πρότεινε, αντί για κάποιο σύνηθες στατικό γλυπτό, απλοί άνθρωποι να ανέβουν στον Πλίνθο και να κάνουν ό,τι τους κατέβει (κυριολεκτικά), έτσι ώστε το βάρθρο αυτό να γίνει η βάση γισ ένα μνημείο ζωντανών ανθρώπων και όχι νεκρών πολεμιστών και άλλων ηρώων, σαν ένας καθρέφτης της σύγχρονης Βρετανίας.Περισσότερα από τον ίδιο τον καλλιτέχνη εδώ:



Πανέξυπνη ιδέα, αν θες τη γνώμη μου-τουλάχιστον όποτε περνας από την πλατεία γυρνάς και το κεφάλι για να δεις τι παίζει. Οι συμμετέχοντες επιλέχτηκαν μετά από κλήρωση, και φυσικα οι συμμετοχές στην κλήρωση ήταν εκατοντάδες χιλιάδες. Δείτε μερικά βίντεο παρακάτω (κι επίσης εδώ. Πώς σας φαίνεται;










24ωρη κάλυψη στο επίσημο website

Και ένα σπαρταριστό βίντεο από το Channel 4

The Cherry Orchard by Chekov @ The Old Vic

Όμορφη παράσταση, εξαιρετικες ερμηνείες, ιδιαίτερα από τους Simon Russell Beale (Lopakhin) και Sinead Cusack (Liubov) στους πρωταγωνιστικούς ρόλους, και φυσικά ένα πολύ δυνατό κείμενο που αντικατοπτρίζει τις κοινωνικές ανακατατάξεις στην Ρωσία των αρχών του 20ου αιώνα. Ψιλοαδιάφορη η ερμηνεία του Ethan Hawke (Petya), που πρέπει μάλλον να καλοσκεφτεί αν του ταιριάζει το κλασσικό ρεπερτόριο. To Bridge Project τελειώνει το ερχόμενο Σαββατοκύριακο-αν βρείτε εισιτήρια για το Cherry Orchard μην το χάσετε!

LITTLE VENICE - CAMDEN

Παρά την οικονομική κρίση η οποία μαστίζει την οικονομική πρωτεύουσα της Ευρώπης (και όχι μόνο) και παρά τις απολύσεις στις οποίες έχουν προβεί οι περισσότερες εταιρίες συμπεριλαμβανομένης και αυτής που δουλεύει ο NdN, μερικές συνήθειες κόβονται πολύ δύσκολα. Μία από αυτές είναι τα team building events. Σε αυτά λοιπόν, η εταιρία οργανώνει μία βραδιά εξόδου στην οποία πληρώνει το φαγητό και τα ποτά σε μία ομάδα που δουλεύει σε ένα project. Συνήθως αυτό γίνεται για να «γιορτάσει» η ομάδα την επίτευξη ενός στόχου ή για να επιβραβευτούν τα μέλη της επειδή το έργο «κυλάει» γρηγορότερα από το πλάνο κτλ. Τα μέρη στα οποία πραγματοποιείται αυτό το team building event μπορεί να είναι από μία pub στην οποία κλείνεται ένας χώρος αποκλειστικά για τους εργαζόμενους της εταιρίας ή μπορεί να είναι ένα καραβάκι που κάνει βόλτα στον Τάμεση.

Αυτή τη φορά, το email μας εξέπληξε. Το event διοργανώνονταν σε καραβάκι που θα έπλεε όχι στον Τάμεση, αλλά στο Grand Union Canal, ξεκινώντας από την περιοχή της Little Venice και φτάνοντας ως το Camden. Το Grand Union Canal ξεκινάει από το Birmingham και φτάνει μέχρι το Λονδίνο, διασχίζει την βορειοδυτική πλευρά της πόλης και καταλήγει στην περιοχή του Paddington και εκεί συναντιέται με το Regent Canal που διασχίζει το Regent Park ερχόμενο από την περιοχή του Camden. Η διαδρομή που ακολούθησε το καραβάκι φαίνεται στην παρακάτω εικόνα. Για τους γνώστες της πόλης παρακάτω υπάρχει ένας χάρτης που δείχνει που ακριβώς βρίσκεται η Little Venice από όπου ξεκινάνε τα καραβάκια που καταλήγουν στο Camden.



Ξεκινήσαμε λοιπόν με μία βάρκα σαν κι αυτήν παρακάτω



Στην οποία μας περίμενανε ένας τεράστιος μπουφές που ανανεωνότανε τακτικά, ένα ποτήρι Pimms Cocktail για αρχή και άφθονες μπύρες για την συνέχεια και μία μπάντα που έπαιζε jazz. Και κάπως έτσι ξεκινήσαμε για το Camden σε μία διαδρομή που κράτησε μαζί με την επιστροφή περίπου 3 ώρες.

Η Little Venice μέσα από το πλοιάριο





Η αρχή του Regent Canal



Αυτές οι βάρκες δεξιά και αριστερά είναι στην πραγματικότητα σπίτια, τα οποία δεν κουνιούνται και πολύ συχνά από την θέση τους. Μερικά από αυτά είναι μεγαλύτερα (2Δωμάτια και έναν ενιαίο χώρο σαν σαλο-κουζίνα), άλλα μικρότερα με ένα δωμάτιο και άλλα που απλά έχουν έναν ενιαίο χώρο.

Κάποιες ακόμα φωτογραφίες με σπίτια-βάρκες υπάρχουν παρακάτω








Κατά μήκος της διαδρομής υπάρχει αρκετός χώρος στην όχθη τόσο για ποδήλατα όσο και για πεζούς.



Κάποιο από τα πολύ ωραία σπίτια που διακρίνονται από το κανάλι



Δεξιά και αριστερά, τα φυλλώματα κρύβουν τον ζωοολογικό κήπο του Λονδίνου. Δυστυχώς δεν ήταν δυνατόν να διακρίνω κανένα ζωάκι για να το φωτογραφήσω. Πάντως στην παρακάτω φωτογραφία, η κόκκινη στάση που είναι ο χώρος που σταματάει η κανάλια συγκοινωνία για να αποβιαβάσει τους επισκέπτες του ζωολογικού κήπου.



Στο βάθος διακρίνεται το Feng Shang Princess το οποίο είναι ένα από τα καλύτερα κινέζικα εστιατόρια του Λονδίνου και ουσιαστικά βρίσκεται μέσα στο Regent Park.





Και από εδώ λίγο καλύτερα



Οσο πλησιάζουμε προς το Camden τα σπίτια είναι χτισμένα ακριβώς στις όχθες του καναλιού και πολλά από αυτά έχουν και καρέκλες ή ξαπλώστρες έξω για να απολαμβάνουν οι ιδιοκτήτες τον καιρό.







Κάπου εδώ και αφού περάσαμε το Pirate Castle φτάσαμε στο Campden.





Η διαδρομή από την Little Venice μέχρι το Camden είναι πολύ όμορφη και ειδικά αν έχει καλό καιρό μπορεί να γίνει ακόμα και με τα πόδια (περίπου 6km). Ειδικά όμως όταν γίνεται με καραβάκι που έχει ζωντανή μουσική, άφθονα ποτά και φαγητό νομίζω είναι ακόμα καλύτερα. Αν προλάβουμε λόγω κρίσης μπορεί να καταφέρω να πάω και σε κάποιο επόμενο event κατά προτίμηση με καραβάκι στον Τάμεση που θα ξεκινάει από το Richmond και θα καταλήγει μπροστά στο Parliament.

Την Παρασκευή αναχωρώ και εγώ για τις καλοκαιρινές μου διακοπές στην πανέμορφη Χαλκιδική. Καλά να περάσετε όλοι και με το καλό τα ξαναλέμε σε περίπου 3 εβδομάδες!

Η ανάρτηση έχει ανέβει και εδώ

The Temper Trap

Οι Αυστραλοί Temper Trap επισκέπτονται το Λονδινάκι. Δυστυχώς το γιουτούμπι είναι down λόγω συντήρησης οπότε δε μπορώ αυτή τη στιγμή να σας δώσω link για τραγούδια τους. Μελωδικό rock παίζουν. Τους ανακάλυψα πολύ πρόσφατα και με έχουν ενθουσιάσει πρέπει να ομολογήσω.

Την επόμενη Κυριακή 12 Ιουλίου εμφανίζονται στο αγαπημένο Roundhouse, στα πλαίσια του i-tunes London Music Festival. Τα εισιτήρια για αυτό το φεστιβάλ διατίθενται μόνο δωρεάν και κατόπιν κλήρωσης στην οποία κάποιος μπορεί να συμμετάσχει μέσω της σελίδας του φεστιβάλ στο facebook. Εκτός όμως από αυτή την εμφάνιση θα παίξουν και στο ICA bar.

Λεπτομέρειες εδώ: http://www.timeout.com/london/music/event/151243/the-temper-trap.html

Όσοι πιστοί και περίεργοι (curious not weird) προσέλθετε...

Lady Gaga@ G-A-Y Heaven, 4/7/09

(παράπονο δεν πρέπει να έχετε, σας κρατάω τακτικότατα ενημερωμένους για τα live στο Heaven :) )

Βραδυά του gay pride το περασμενο Σάββατο και το αφεντικό του G-A-Y αποφάσισε να φέρει την Lady Gaga ως το καταλληλότερο πρόσωπο για να τιμήσει τη γιορτή. Και είχε δίκιο. Ο κόσμος συνέρρευσε για να δει την ομολογουμένως πιο επιτυχημένη πρωτοεμφανιζόμενη της χρονιας που πέρασε. Η ουρά για την είσοδο έφτανε στη Strand από τις 11 κιόλας. Απορώ άραγε πόσοι να έμειναν έξω τελικά.

Ιδιαίτερη περίπτωση η Gaga. Αναβιώνει επιτυχημένα το glam rock/disco σε μια πιο μοντέρνα εκδοχή, αλλά στην πραγματικότητα νομίζω ότι απλά κάνει την τρέλα της. Ξέρει ότι έχει ταλέντο, και μάλλον ξέρει ότι δεν είναι όμορφη, και καταφέρνει στα 22 της να ξεπεράσει πολλούς αναγνωρισμένους καλλιτέχνες σε πωλήσεις και σε αναγνωρισιμότητα. Είναι εκκεντρική, αλλά δεν πάβει να είναι μια πιτσιρίκα που εκμεταλλεύεται στο έπακρο της ξαφνική επιτυχία της. Και καλά κάνει εδώ που τα λέμε.

Στην εμφάνιση τώρα. Παρ'όλο που βγήκε στις 2 και μας εκνεύρισε ελαφρώς γιατί ήμασταν σαν τις σαρδέλες εκεί μέσα, ομολογουμένως η εμφάνιση και το όλο show άξιζε και με το παραπάνω τις £13 της εισόδου, καθώς μάλιστα μας τραγούδισε όλο το άλμπουμ. Φανταχτερά κουστούμια, ζωντανό τραγούδι και κυρίως απίστευτη ενέργεια, και από την ίδια και από τους χορευτές της. Κορυφαία στιγμή ίσως η jazz/accoustic εκτέλεση του Poker Face, που ήταν μια ευχάριστη έκπληξη (για ένα δείγμα πηγαίντε εδω).

Και όπως πάντα, ιδού και μερικά βιντεάκια από τη βραδυά, (τα οποία όπως πάντα τράβηξαν άλλοι!). Tο Poker Face δεν μπόρεσα να το βρω πουθενα δυστυχώς...