Ο Βασίλης στο Λονδίνο

Ο εξαίρετος Ελληνοαμερικανός κωμικός Βασίλης έρχεται προσεχώς στο Λονδίνο.

Τις παραστάσεις οργανώνει η Νεολαία του Αγ. Παντελεήμονος στο Harrow του ΒΔ Λονδίνου, με σκοπό την οικονομική υποστήριξη του ιερού και ιστορικού έργου της εκ θεμελίων ανέγερσης νέου Ιερού Ναού σε βυζαντινό ρυθμό.

Εκλογές σήμερα στo Λονδίνο

Οι εκλογές στην Αγγλία γίνονται πάντα ημέρα Πέμπτη. Όποιος θέλει ψηφίζει. Ούτε που καταλαβαίνουμε ότι διεξάγεται μια σημαντική διαδικασία, η οποία μπορεί να αλλάξει την κυβέρνηση και να φέρει πολλές κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ανατροπές. Σήμερα μάλιστα πραγματοποιούνται γενικές - βουλευτικές αλλά και τοπικές - δημοτικές εκλογές.

Η Ελληνική Ομογένεια στη Βρετανία ψηφίζει στις βουλευτικές εκλογές με γνώμονα κυρίως τα εθνικά θέματα. Συνήθως, δηλαδή, ψηφίζει αυτούς τους υποψήφιους βουλευτές που υποστηρίζουν τις ελληνικές εθνικές θέσεις. Στις δημοτικές εκλογές συνήθως η Ομογένειά μας υποστηρίζει εκείνους από τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που συνδράμουν στις κοινοτικές, εκπαιδευτικές και άλλες δραστηριότητες της Παροικίας μας. Βέβαια το απόλυτο δεν υπάρχει πουθενά. Γι’ αυτό και η Ομογένειά μας κρατά, από πάντα, «μικρό καλάθι»!

Πάντως, πολλές Ελληνικές Κοινότητες, στο Λονδίνο και την Επαρχία, παραχωρούν τις αίθουσές τους για να χρησιμοποιηθούν ως Εκλογικά Κέντρα, από τις κατά τόπους Δημοτικές Αρχές. Είναι κι αυτό μια οφειλή και μια υποχρέωση προς την φιλόξενη χώρα της Παροικίας μας.

Μουσικός Χαρταετός στο Λονδίνο

Η ομάδα KITE Music - Μουσικός Χαρταετός, σε συνεργασία με το Greek Parents Association (GPA), διοργανώνουν δωρεάν εκπαιδευτικά σεμινάρια κυπριακής και ελληνικής μουσικής για παιδιά και νέους της Ελληνικής Παροικίας στο Λονδίνο. Σκοπός των σεμιναρίων είναι η γνωριμία με τη μουσική παράδοση και κουλτούρα της Κύπρου και της Ελλάδας. Πιστεύεται ότι η επαφή αυτή θα βοηθήσει στην ενδυνάμωση του Κυπριακού και Ελληνικού Πολιτισμού στην Ομογένεια. Τα σεμινάρια θα γίνονται στη ελληνική και αγγλική γλώσσα. Οι ομιλητές είναι καταξιωμένοι μουσικοί και εκπαιδευτικοί που εργάζονται στη Κύπρο, Ελλάδα και Αγγλία ο καθένας στο είδος του. Τα σεμινάρια θα πραγματοποιηθούν σε τέσσερεις Κυριακές (14:00 - 19:00), στο Cypriot Community Centre, Earlham Grove, Wood Green, London N22 5HJ.

25 Απριλίου: Αρχαία Ελληνικά Μουσικά Όργανα, Μιχάλης Γεωργίου
2 Μαίου: Βυζαντινή Μουσική, Πρωτοπρεσβύτερος Ιωσήφ Παλιούρας
9 Μαίου: Ρεμπέτικο Τραγούδι , Θεοδώρα Αθανασίου
16 Μαίου: Κυπριακή Παραδοσιακή Μουσική, Ευαγόρας Καραγιώργης

H τελική συναυλία θα πραγματοποιηθεί στις 17 Μαϊου στο Greek Parents Association 39 Winkfield Road, Wood Green, London N22 5RP. Κάθε Κυριακή εκτός των παραπάνω σεμιναρίων θα πραγματοποιούνται μουσικά εργαστήρια στα οποία τα παιδιά θα δουλέψουν ομαδικά για την προετοιμασία ρεπερτορίου που θα παρουσιαστεί στην τελική εκδήλωση στις 17 Μαϊου. Κάθε μαθητής θα λάβει δίπλωμα συμμετοχής στα σεμινάρια και αντίγραφο της βιντεοσκόπησης των μουσικών εργαστηρίων και της τελικής εκδήλωσης.

Αντιγόνη

Η αγαπημένη μου τραγωδία. Γράφτηκε από τον Σοφοκλή και πιθανότατα πρωτοπαρουσιάσθηκε στα Μεγάλα Διονύσια του 442 π.Χ. Από χθες παρουσιάζεται στο Λονδίνο σε σκηνοθεσία της φίλης Αναστασίας Ρεβή. Η ίδια λέει χαρακτηριστικά:

Μετά από 2 χρόνια περιοδείας και δουλειάς στο Κρατικό Θέατρο Θεσσαλονίκης, παρουσιάζω την πρώτη μου τραγωδία, που συμβαίνει να είναι και η πρώτη που παρουσιάζεται στο Λονδίνο στα Αγγλικά από ελληνικής ρίζας θίασο.

Πρόκειται για την «Αντιγόνη» του Σοφοκλή. Το έργο διαπραγματεύεται την αιώνια διαμάχη ανάμεσα στον ηθικό και πολιτικό/κοινωνικό νόμο και ανιχνεύει το ψυχισμό των Ελλήνων και την πάλη τους στη διαμόρφωση της ταυτότητας τους. Στόχος μας είναι η ευρύτερη προβολή της εθνικής μας κληρονομιάς.

Το Theatre Lab Company ιδρύθηκε το 1997 με κύριους στόχους α) την προβολή του ελληνικού θεάτρου στην πολυεθνική κοινότητα της Μ. Βρετανίας και β) τη δημιουργία πολιτιστικών σχέσεων συνεργασίας και ανταλλαγής με άλλους φορείς της χώρας. Μέχρι σήμερα το έργο μας εστιάστηκε στην προβολή του σύγχρονου ελληνικού θεάτρου με περισσότερες από δέκα θεατρικές παραγωγές, θεατρικά αναλόγια, σεμινάρια και παραστάσεις καθώς επίσης και εκδόσεις. Η προσφορά μας και η ποιότητα της δουλειάς μας έχει αναγνωρισθεί και τιμηθεί τόσο στη Μ. Βρετανία όσο και στην Ευρώπη.

Όσον αφορά το πρόσωπό μου είμαι απόφοιτος της Φιλοσοφικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου, αριστούχος απόφοιτος του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, με μεταπτυχιακές σπουδές θεάτρου και σκηνοθεσίας στο Λονδίνο, με παραστάσεις σε Λονδίνο, Δουβλίνο, Βελιγράδι, Πράγα, Εδιμβούργο, Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Νέα Υόρκη, υποψήφια για τα βραβεία Fringe First Award και Total Theatre Award στο Φεστιβάλ Εδιμβούργου(2007), κάτοχος του 1ου Βραβείου στο Φεστιβάλ Θεάτρου της Πράγας (2007) και πρόσφατα υποψήφια για το Βραβείο Θεάτρου στην κατηγορία Νέων Δημιουργών στα Ελληνικά Κρατικά Βραβεία Κάρολος Κούν στο Μέγαρο Μουσικής Αθήνας (Δεκ 2009).

Θέλουμε να φέρουμε τους Έλληνες της Κοινότητας στο θέατρο και πιστεύουμε ότι η παράσταση θα είναι ιδανική ευκαιρία. Είναι ίσως μια πολύ καλή ευκαιρία και για τα παιδιά να παρακολουθήσουν αρχαία τραγωδία στα Αγγλικά.

Άλλοι συντελεστές της παράστασης είναι οι εξής:

Σκηνικά και κοστούμια: Μαρία Βαζαίου

Original Score/live performance by: Ann Malone, Noah Young

Ηθοποιοί: Lisa Stuart, George Siena, Kathryn Carpenter, Tyler Coombes, Mathew Wade, Chris Gunter, Robert Finlay, Toby Deacon, Johan Buckingham, Noah Υoung, Susie Fairbrother.

Οι Πελοποννήσιοι εορτάζουν την Εθνική Επέτειο

Η Εταιρεία Πελοποννησίων Μεγάλης Βρετανίας εορτάζει αύριο Κυριακή των Βαΐων στο Λονδίνο την Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, σύμφωνα με το παρακάτω Πρόγραμμα:

Ένας ασυνήθιστα θεατρικός μήνας! (+τι προκειται να δω)

Ομολογώ ότι τον περασμένο μήνα το παράκανα ελαφρώς. Εϊδα τέσσερις παραστάσεις ήδη, έχω κλείσει άλλη μια και έχω βάλει στο μάτι κανα-δυό ακόμα. Τι να κάνεις, πολύ ενδιαφέρων ο φετινός θεατρικός χειμώνας (σε αντίθεση με τον χλυαρό περσινό). Άσε που είχα καιρό να πάω και έπρεπε να βγάλω τα σπασμένα :) . Για να δούμε λοιπόν:

Ξεκινάω με τις παραγωγές του λατρεμένου Εθνικού, που ποτέ δε με έχει απογοητεύσει- το οποίο επίσης παρέχει και τα εισιτήρια των £10 για τις εξαιρετικές παραγωγές του. Είναι να μη γίνεις τακτικός θαμώνας;

Το πρώτο έργο που είδα, και αυτό καθαρά από περιέργεια, ήταν το Nation. Η ιστορία του Mau, του γιου του αρχηγού ενός μικρού εξωτικού νησιού, και τις Daphne, μιας αγγλιδούλας που διέσχιζε τον Ατλαντικό για να συναντήσει τον πατέρα της. Τα δύο παιδιά συναντώνται εξαιτίας ενός φοβερού γεγονότος; ενός τεράστιου κύματος, που πνίγει τους συμπατριώτες του Mau και τους συνταξιδιώτες της Daphne. Τα δυο παιδιά επιβιώνουν σε ένα έρημο νησί, και παρόλο που αρχικά δεν μπορούν να συνεννοηθούν, καταφέρνουν να χτίσουν ένα καινούργιο έθνος, μαζί με αλλα θύματα του κύματος που καταφτάνουν στο νησί. Ένα πολύ όμορφο παραμύθι που προφανώς απευθύνεται σε οικογένειες, με πολύ καλή σκηνοθεσία και ερμηνείες, και εκπληκτική σκηνογραφία και φωτισμό. Συστήνω ανεπιφύλακτα αν ανεβεί ξανα!

Every good boy deserves a favour: Ένα ιδιόμορφο και σκληρό έργο σχετικά με την καταπίεση των αυταρχικών καθεστώτων. Ένας κατήγορος του σταλινικού καθεστώτος εγκλείεται σε ψυχιατρική κλινική ως "έχοντας ψευδαισθήσεις επικίνδυνες για το κοινωνικό σύνολο". Συγκρατούμενός του ένας σχιζοφρενής, που εχει την εμμονή ότι μια ορχήστρα τον περιβάλλει. Και η ορχήστρα είανι εκεί, πάνω στη σκηνή, σχολιάζει μουσικά τις σκέψεις των πρωταγωνιστών. Και συμμετέχει. Συγκλονιστική η σκηνή που τα μέλη της ορχήστρας υποβάλλονται σε βασανιστήρια από τους καθεστωτικούς. Ένα έργο-σπουδή στην (εσωτερική) ελευθερία και στις θυσίες που αυτή απαιτεί.

The power of Yes: Μόλις εχτές είδα το εξαιρετικό αυτό έργο του David Hare. Ο συγγαφέας συνδιαλέγεται με το κοινό και προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς μας οδήγησε σε αυτή την οικονομική κρίση-και ποιο είναι το πραγματικό μέγεθός της. Στην προσπάθειά του να γράψει ενα θεατρικό για την κρίση, συμβουλεύεται μεγάλες προσωπικότητες της διεθνούς οικονομικής σκέψης που παρελαύνουν στη σκηνή και μας αναλύουν το ιστορικό αυτής της κατάστασης. Από τα μέσα της δεκαετίας του '90, με την απότομη ανάπτυξη των χρηματαγορών (και κυρίως του Λονδίνου), μέχρι τα μέσα των '00, με την ανεξέλεγκτη απληστία που οδήγησε τον τομέα σε απερισκεψίες, και μέχρι τα τελευταια 2-3 χρόνια, με την κατάρρευση τνω τραπεζών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Εξαιρετικά επίκαιρο, ειδωμένο από την πλευρά ενός ανθρωπου που δεν καταλαβαίνει καλα το σύστημα (όπως και πολλοί από εμάς), είναι σίγουρο ότι θα κρατήσει αμείωτο το ενδιαφέρον σας. (NdN μην τολμήσεις να το χάσεις!!!!)

Waiting for Godot: Ήθελα να το δω πέρσυ, αλλά δυστυχώς δεν ήμουν όσο οργανωμένος θα έπρεπε, και όταν αποφάσισα να ψάξω για εισητήρια δεν είχε μείνει ούτε σκαμπό. Ευτυχώς το ανέβασαν ξανα φέτος πάντα με τον λατρεμένο Ian McKellen αλλά με τον Rogert Rees να αντικαθιστά τον Patrick Stewart. Δύσκολο έργο, και το ήξερα πριν πάω γιατί είχα ξεκινήσει να το διαβάζω. Η πρώτη πράξη μοιάζει ασύνδετη χωρίς νοήμα, σε κάνει να αναρωτιέσαι ποιος ακριβώς είναι ο σκοπός αυτού του έργου. Δύο γεροντάκια τσακώνονται, φιλοσοφούν και περιμένουν έναν κάποιο Godot. Και μετά;

Με τη δεύτερη πράξη το έργο αποκτά νόημα, τουλάχιστον για εμένα. Δεν θα επεκταθώ γιατί μπορεί κάποιοι να θέλετε να το δείτε. Αν πάντως ο σκοπός του θεάτρου είναι να σε κάνει να σκεφτείς, να προβληματιστείς για το νόημα της ζωής και την αξία των πραγμάτων, τότε έχουν δίκιο όσοι λένε ότι ο Μπέκετ είναι σπουδαίος δραματουργός. Από την άλλη, μπορεί να το ερμήνευσα εγώ λάθος-μάλλον, όπως ήθελα εγώ να το ερμηνεύσω. Μα αυτή δεν είναι η μαγεία της τέχνης...;

Εξαιρετικός ο Ian McKellen στο ρόλο του γκρινιάρη Estragon. Δείτε αποσπάσματα εδώ

Προσεχώς:

Κείμενο του Alan Bennett (The History Boys) με πρωταγωνιστή τον Richard Griffiths? Μόνο καλό μπορεί να είναι! Ραντεβού τον Απρίλη!

Πρέπει να κλείσω τη δόση μου από Tenesse Williams φέτος, και το αυτό το ανέβασμα της Λυσσασμένης Γάτας θεωρείται πολλά υποσχόμενο. Έχει πάει κανείς; Να κλείσω;

Τον Simon Russell Beale τον είδα πέρσυ στο Βυσσινόκηπο και ήταν πολύ καλός. Επίσης δε συγχώρησα στον εαυτό μου ότι έχασα τη Mother Courage της Fiona Shaw πέρσυ, όπότε να μια καλή ευκαιρία να εξιλεωθώ! Ένα πολύ "Αγγλικό" έργο, που φαίνετια θα παρασυρθώ!

Για όλες τις παραγωγές του Natinal Theatre δείτε εδώ

Τμήμα Ελληνικών Σπουδών Πανεπιστημίου Λονδίνου

Μια δυσάρεστη είδηση έκανε χθες το γύρο του διαδικτύου. Έχει να κάνει με τη διάλυση του Τμήματος των Βυζαντινών και Νεοελληνικών Σπουδών στο Βασιλικό Κολέγιο του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Μια πραγματικά θλιβερή εξέλιξη στα σύγχρονα ακαδημαϊκά δεδομένα της πολιτισμένης Αγγλίας.

Στο διαδίκτυο διενεργείται μια μεγάλη εκστρατεία συλλογής υπογραφών με σκοπό την διάσωση του εν λόγω Πανεπιστημιακού Τμήματος, που οπωσδήποτε τιμά την Πατρίδα και τον Πολιτισμό μας. Aξίζει να σημειωθεί ότι το Τμήμα αυτό ξεκίνησε τη λειτουργία του ταυτόχρονα με την ίδρυση της Έδρας Κοραή το 1919. Όποιος θέλει μπορεί να υποστηρίξει υπογράφοντας εδώ.

Το κείμενο της διαμαρτυρίας, το οποίο απευθύνεται προς τον Καθ. Richard Trainor, Πρύτανη του King’s College London, συντάχθηκε από τον Βυζαντινολόγο Καθ. Marc D. Lauxtermann, Καθηγητή του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, και έχει ως εξής:

We would like to express our deep concerns over the projected dismemberment of the Department of Byzantine and Modern Greek Studies at King’s College London. Although we recognise the need for King’s to make savings, we fail to understand what long-term purpose is served by dismantling a department and allocating its members to two or more different units. Experience teaches that, when a subject area is dispersed around departments and faculties, it never gets priority and in the end loses its capacity and influence. It is only too likely that the university sector will experience further cuts and in such circumstances isolated specialities would be particularly vulnerable. The great strength of King’s has always been that it is the only university in the UK to offer a combined programme in Byzantine and Modern Greek Studies, thereby emphasising the importance of continuity through the centuries. The ideal of Hellenism in its broadest sense, for which King’s stands, is reflected in its Centre for Hellenic Studies and in the Koraes chair. As dismantling the Department of Byzantine and Modern Greek Studies would mean the end of a long and rich tradition, we urge you, in the strongest possible terms, to reconsider your plans.