«Σύλβια»

Μια μυσταγωγική βραδιά ζήσαμε πρόσφατα στο Royal Opera House του Λονδίνου, όπου παρακολουθήσαμε το Βασιλικό Μπαλέτο να παρουσιάζει το μπαλέτο «Σύλβια» σε τρεις πράξεις.

Τη μουσική έχει συνθέσει ο Leo Delibes, ενώ τη χορογραφία επιμελήθηκε ο Frederick Ashton. Την ορχήστρα διηύθυνε ο Boris Gruzin. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους κράτησαν επάξια οι παρακάτω εξαίρετοι χορευτές: Lauren Cuthbertson (Σύλβια), Sergei Polunin (Αμύντας), Thomas Whitehead (Ωρίων), Johannes Stepanek (Έρως), Itziar Mendizabal (Άρτεμις).

Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν εξαίρετα, πολύχρωμα και ιδιαίτερα χαρούμενα. Το πολυπληθέστατο και πολυπολιτισμικό κοινό ήταν πολύ ενθουσιώδες, παρακολουθούσε προσεκτικά και χειροκροτούσε συνεχώς τη μουσική και το μπαλέτο.

Aξίζει να τονίσουμε με έμφαση ότι είναι ιδιαίτερα κολακευτικό για εμάς τους Έλληνες να βλέπουμε να χρησιμοποιούνται από την διεθνή μουσική και χορευτική σκηνή στοιχεία της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας αλλά και Ιστορίας.

H πλοκή του μπαλέτου εξετάζει τη Σύλβια, μια από τις νύμφες της Αρτέμιδος, η οποία ερωτεύεται παράνομα τον ποιμένα Αμύντα, ενώ είχε υποσχεθεί εγκράτεια και παρθενία στην Άρτεμη. Ο κυνηγός Ωρίων κυριευμένος από ερωτικό πάθος για την Σύλβια την απαγάγει και την φυλακίζει σε σπήλαιο.

Ο θεός Έρως βοηθά τη Σύλβια να δραπετεύσει και την οδηγεί στον αγαπημένο της Αμύντα. Ο Ωρίων έρχεται να διεκδικήσει τη Σύλβια, αλλά η Άρτεμις τον σκοτώνει. Τελικά η Άρτεμις δίνει την άδειά της για την ένωση των δύο ερωτευμένων.

PRISCILLA QUEEN OF THE DESERT

Πολύ ασχοληθήκαμε με τις εκλογές και μου έπεσε βαρύ το «φαγητό». Ευτυχώς είχαμε καλό κρασί (Μπουτάρης) που δεν φέρνει πονοκέφαλο το επόμενο πρωί. Ας επιστρέψουμε όμως στην καθημερινότητα μας και ας μιλήσουμε για κάτι πιο κουλτουριάρικο. Παρακολούθησα ακόμα ένα musical στο West End του Λονδίνου.

Το Priscilla Queen of the Desert - the Musical είναι βασισμένο στην Αυστραλιανή ταινία του 1994 The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert που περιγράφει το ταξίδι τριών τρανσεξουαλς (drag queens) από το Σίδνευ στην πόλη Αλις. Το λεωφορείο που χρησιμοποιούσανε ονομαζότανε "Priscilla". Το δε "queen" προέρχεται από την Αγγλική αργκό καθώς έτσι ονομάζονται οι ομοφυλόφιλοι. Το musical έκανε πρεμιέρα στο Σιδνευ το 2006 και το 2009 μετακόμισε στο West End του Λονδίνου με τους κεντρικούς ρόλους να παίζονται από τους Jason Donovan ('Tick'), Tony Sheldon (Bernadette) και Oliver Thornton (Felicia).

Η υπόθεση έχει ως εξης. Ο Anthony "Tick" Belrose που εργάζεται ως drag queen και χρησιμοποιεί το ψευδόνυμο Mitzi Del Bra δέχεται μία προσφορά για εργασία σε ένα ξενοδοχείο στο Alice Springs, μία απομονωμένη πόλη στην κεντρική Αυστραλία. Την αποδέχεται και ξεκινούν για το ταξίδι με τις φίλες του και συνεργάτιδες την Bernadette και την Felicia (που ονομάζεται Adam) με ένα λεωφορείο που έχει την επιγραφή "Priscilla, Queen of the Desert". Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού συναντούν ανθρώπους με πολύ διαφορετικό χαρακτήρα, ανθρώπους που τους αποδέχονται και αγκαλιάζουν τις παραστάσεις τους, αλλά και περιπτώσεις που δέχονται ρατσιστικές επιθέσεις και βανδαλισμούς. Στην ιστορία μπλέκεται και ένας μηχανικός αυτοκινήτων που ακολουθεί την παρέα μέχρι το τέλος του ταξιδιού μετά από ένα ατύχημα που είχαν με το λεωφορειάκι τους. Το τέλος της ιστορίας βρίσκει τον Tick να ανακαλύπτει ότι έχει ένα γιο από τον γάμο που έκανε χρόνια πριν και τον straight μηχανικό αυτοκινητων να αποφασίζει να μείνει με την Bernadette.

Το musical δίνει αρχικά την εντύπωση ότι θα είναι μία ακόμα απλά ιστορία με θέμα τους ομοφυλόφιλους, τις drag queens κτλ, αλλά επίσης είναι εμφανής η προσπάθεια να επικεντρωθεί η ιστορία στην ζωή ενός ανθρώπου μέσης ηλικίας που δεν είναι ευτυχισμένος με τη ζωή του και δεν διστάζει να κάνει αλλαγές.

Οι κριτικές που έλαβε το musical ήταν εξαιρετικές. Δεν μπορώ να πω, είχε εντυπωσιακά σκηνικά και κουστούμια και οι φωνές των ηθοποιών ήταν σχετικά καλές, αλλά δεν ενθουσιάστηκα. Εχω δει πολύ καλύτερα και δεν θα το πρότεινα σε κάποιον που έρχεται στο Λονδίνο για μερικές μέρες και θέλει να δει μόνο μία παράσταση. Για όσους μένουν στο Λονδίνο και τους αρέσουν τα musicals θα έλεγα επίσης να μην το βάλουν πρώτο στη λίστα αυτών που θέλουν να παρακολουθήσουν. Δεν θέλω να αδικήσω τους ηθοποιούς, αλλά μου φάνηκε υποδεέστερο από άλλα musicals που έχω παρακολουθήσει. Ισως τα ήταν τα πάρα πολλά πουπουλα που στόλιζαν τα κουστούμια, ίσως η χορογραφία που σε κάποια κομμάτια της μου θύμιζε τις χορεύτριες στα κόμιξ του Lucky Luke, ίσως η μουσική disco ή πιθανότατα όλα αυτά μαζί. Το ζήτημα είναι ότι θεώρησα ότι θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερη επιλογή.

Περισσότερα για το musical καθώς και κριτικές οι οποίες το συνόδευσαν μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.

Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου

ΑΠΟ 8 ΕΩΣ 15 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟ 3ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ

ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ ΣΤΟ ΛΟΝΔΙΝΟ

Σημαντικά αναβαθμισμένο, ξεκινά τη Δευτέρα 8 Νοεμβρίου και μέχρι τις 15 Νοεμβρίου, το 3ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου και Βίντεο στο Λονδίνο (London Greek Film Festival). Οι προβολές θα παρουσιαστούν στα εντυπωσιακά Westbourne Studios από τις 8-14 Νοεμβρίου, ενώ η βραδιά των βραβείων Οδυσσέας, θα φιλοξενηθεί στις 15 Νοεμβρίου στο μουσικό - καλλιτεχνικό χώρο Mythopolis.

Φιλοδοξία του φεστιβάλ είναι να καλύψει ολόκληρο το εύρος της ελληνικής κινηματογραφικής παραγωγής από μικρές, ανεξάρτητες, παραγωγές έως ακριβές παραγωγές ταινιών μεγάλου μήκους και ντοκιμαντέρ.

Ενδιαφέρουσα καινοτομία και επιλογή των διοργανωτών του φεστιβάλ που πραγματοποιείται στη βρετανική πρωτεύουσα είναι το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια μίας ημέρας παρουσιάζονται ταυτόχρονα όλων των ειδών οι κινηματογραφικές παραγωγές (ταινίες μυθοπλασίας μεγάλου μήκους, ντοκιμαντέρ αλλά και μικρού μήκους ταινίες, πειραματικές ταινίες και έργα βιντεοτέχνης) με στόχο οι επισκέπτες του φεστιβάλ να έχουν συνολική εικόνα της ελληνικής κινηματογραφικής δημιουργίας, ακόμα και αν παρακολουθήσουν τις προβολές μίας και μόνο ημέρας.

Οι προβολές των ταινιών που έχουν επιλεγεί για το Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου της βρετανικής πρωτεύουσας -οι περισσότερες από τις οποίες προβάλλονται για πρώτη φορά στη Μεγάλη Βρετανία- θα γίνουν φέτος στο Westbourne Studios στο δυτικό Λονδίνο (242 Acklam Road, Notting Hill, London W10 5JJ), έναν εξαιρετικό χώρο δίπλα στο Portobello, που έχει κατά καιρούς φιλοξενήσει ανάλογα φεστιβάλ και καλλιτεχνικές δράσεις. Στο χώρο αυτό συμμετέχοντες και επισκέπτες θα έχουν τη δυνατότητα καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ να συζητήσουν, να ανταλλάξουν ιδέες και προβληματισμούς για το ελληνικό σινεμά και όχι μόνο.

Love Confusion (μικρού μήκους) - Σκηνοθέτις: Έλενα Καραθανάση

Στο διαγωνιστικό τμήμα του London Greek Film Festival φιλοξενούνται περισσότερες από 40 ταινίες μικρού και μεγάλου μήκους, μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ, πειραματικές ταινίες και ταινίες βιντεοτέχνης, ενώ θα παρουσιαστούν και σενάρια.

Ιδιαίτερη έμφαση έχει δοθεί από τους διοργανωτές στα διδακτικά εργαστήρια (workshops) που πραγματοποιούνται υπό την καθοδήγηση έμπειρων και αναγνωρισμένων επαγγελματιών του χώρου: Στο πνεύμα αυτό την Παρασκευή 12 Νοεμβρίου οι βρετανοί Azhur Saleem (παραγωγός και ηθοποιός) και James Boyle (σκηνοθέτης) -με εμπειρία στις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Μεγάλη Βρετανία- θα πραγματοποιήσουν εργαστήριο με θέμα το ανεξάρτητο σινεμά και τους τρόπους προώθησής του. Στο ίδιο πνεύμα, την παρουσίαση σεναρίων που θα γίνει το Σάββατο 13 Νοεμβρίου θα ακολουθήσει συζήτηση και εργαστήριο, με θέμα το σενάριο και τις τεχνικές υλοποίησής του, υπό τον συντονισμό του καλλιτεχνικού δ/ντή του Φεστιβάλ, και διευθυντή της CosmoCinema, σκηνοθέτη Χρήστου Προσύλη.

30 δευτερόλεπτα (μικρού μήκους) - Σκηνοθέτης: Γιώργος Τελτζίδης

Η απονομή των φετινών Βραβείων (Odysseus Awards) θα γίνει τη Δευτέρα 15 Νοεμβρίου, στο Μυθόπολις (Mythopolis, 277 City Road, Islington, London EC1V 1LA) σε μία εκδήλωση με ζωντανή έντεχνη ελληνική μουσική και ελληνική κουζίνα.

To Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου στο Λονδίνο πραγματοποιείται με τη στήριξη -από την πρώτη χρονιά- του Γραφείου Τύπου και Επικοινωνίας της Ελληνικής Πρεσβείας στο Λονδίνο.

Διοργανωτής: CosmoCinema
Χορηγός Επικοινωνίας: ΕΡΤ
Καλλιτεχνικός διευθυντής: Χρήστος Προσύλης

Ευχές (Fiction feature) - Σκηνοθέτης: Άγγελος Σπαρτάλης

Για αγορά εισιτηρίων για τις προβολές:

http://www.londongreekfilmfestival.com/tickets.htm

Για κρατήσεις για την τελετή απονομής των Odysseus Awards:
http://www.londongreekfilmfestival.com/events.htm
(οι θέσεις για την τελετή είναι περιορισμένες)

Για το πρόγραμμα των προβολών:
http://www.londongreekfilmfestival.com/program.htm

Για περισσότερες πληροφορίες:
http://www.londongreekfilmfestival.com/

Επικοινωνία:
Γενικές πληροφορίες: info@londongreekfilmfestival.com
Γραφείο Τύπου: pressoffice@londongreekfilmfestival.com

Τηλ.: +44 20 7193 2699

O Ναός του Westminster

Ο Μοναστηριακός Ναός του Westminster, γνωστός ως «Westminster Abbey», αφιερωμένος στον Άγιο Πέτρο, υπάρχει στο κεντρικό Λονδίνο από τα μέσα του 10ου αιώνα μ.Χ., οπότε Βενεδικτίνοι μοναχοί άρχισαν να τελούν στο σημείο εκείνο καθημερινά τη χριστιανική λατρεία. Το εκκλησιαστικό σχίσμα μεταξύ Ανατολής και Δύσης δεν υφίστατο ακόμα.

Εκείνο βέβαια που έχει δώσει ιδιαίτερη αίγλη στο Ναό αυτό, εκτός από το γεγονός ότι βρίσκεται στο κεντρικό Λονδίνο, δίπλα από το Βρετανικό Κοινοβούλιο και το παγκοσμίου φήμης ρολόϊ Μπιγκ Μπεν, είναι το γεγονός ότι από το 1066 έχει λειτουργήσει ως Ναός ενθρονίσεων των βασιλέων της Αγγλίας, κι επίσης ότι μέσα σ’ αυτόν έχουν ενταφιασθεί (όπως είναι η δυτικο-χριστιανική παράδοση) 17 μονάρχες.

Ο σημερινός Ναός άρχισε να κτίζεται στο σημείο αυτό στα 1245 από τον Ερρίκο Γ΄. Είναι ένα από τα σημαντικώτερα γοτθικού ρυθμού κτήρια της Αγγλίας.

Μπορεί κανείς να θεωρήσει επίσης ότι ο Ναός αυτός είναι κι ένα πραγματικό μουσείο, στο οποίο μπορεί να θαυμάσει πίνακες ζωγραφικής, βιτρώ, κεντήματα, πολύτιμα σκεύη και βέβαια ταφικά μνημεία (περίπου 600 τον αριθμό). Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα στους χώρους του Ναού έχουν ενταφιασθεί 3000 άνθρωποι.

Κάθε χρόνο επισκέπτονται το Westminster Abbey ένα εκατομμύριο επισκέπτες. Πολλές χιλιάδες χριστιανών δε, συμμετέχουν τακτικά στις καθημερινές Αγγλικανικές Ακολουθίες.

.

Υ.Γ.: Οι φωτογραφίες της παρούσας ανάρτησης είναι του Δημήτρη Σαλαπάτα.

Στην πλατεία Paternoster

Το γλυπτό μνημείο της παρούσας ανάρτησης βρίσκεται τοποθετημένο στην πλατεία που φέρει το βιβλικό όνομα Paternoster, που είναι ένας λατινικός όρος και ως γνωστόν σημαίνει «Πάτερ ημών». Η πλατεία βρίσκεται κοντά στην κορυφή του λόφου Ludgate, που είναι το υψηλότερο σημείο της πόλης του Λονδίνου.

Η πλατεία αυτή βρίσκεται δίπλα από τον Καθεδρικό Ναό του Αγ. Παύλου στο κεντρικό Λονδίνο. Εκεί βρίσκεται σήμερα το Χρηματιστήριο του Λονδίνου, καθώς και μεγάλες διεθνείς τράπεζες, όπως η γνωστή μας Goldman Sachs.

Το εν λόγω χάλκινο γλυπτό, το οποίο παρουσιάζει «Ποιμένα και ποίμνιο», δημιουργήθηκε από την Ντάμα Ελισάβετ Frink και πρωτοεγκαινιάσθηκε το 1975. O λόγος για την παρουσία αυτού συγκεκριμένα του γλυπτού σ’ αυτή την πλατεία δεν είναι θεολογικός, όπως ίσως θα υπέθετε κανείς, λόγω του θέματος και λόγω επίσης της εγγύτητας με τον Καθεδρικό Ναό. Είναι προφανώς ιστορικός, γιατί στην πλατεία αυτή κατά τα μεσαιωνικά χρόνια γίνονταν ζωοπανηγύρεις.

Το Γραφείο Τύπου...

...της Ελληνικής Πρεσβείας μας στο Λονδίνο

Λάβαμε μια ενδιαφέρουσα ειδοποίηση, πως το Γραφείο Τύπου της Πρεσβείας μας εδώ στο Λονδίνο έχει δημιουργήσει στο facebook μια σελίδα με ανακοινώσεις και ειδήσεις. Η ονομασία της σελίδας είναι: “Greek Network”.

Οι υπεύθυνοι του Γραφείου μας καλούν να επισκεφθούμε την σελίδα, αλλά και να υποστηρίξουμε την ωραία αυτή προσπάθεια, προωθώντας τη σελίδα σε φίλους και γνωστούς.

Τη διεύθυνση της σελίδας στο facebook μπορεί κανείς να τη βρει εδώ.

DIRTY DANCING @ Aldwych Theatre

Η ταινία που έγινε musical. Οι περισσότεροι υποπτευομαι ότι θα την έχετε δει καθότι είναι από αυτές που θα ονομάζαμε «κλασσικές» και είναι αυτή που καθιέρωσε τον Patrick Swayze. Στην ταινία που βγήκε το 1987 πρωταγωνιστούσε επίσης η Jennifer Grey.

Για πρώτη φορα ανέβηκε ως musical το 2004 με τιτλο, Dirty Dancing: The Classic Story on Stage. Στο Λονδίνο έκανε πρεμιέρα στις 23 Οκτωβρίου 2006 και έκτοτε παίζεται ανελλιπώς.

Η ιστορία λίγο πολύ γνωστή. Καλοκαίρι του 1963 και η έφηβη με το παρατσούκλι Baby «επανάστατεί» απέναντι στον αυστηρό πατερα της κατά τη διάρκεια των οικογενειακών διακοπών. Η Baby συναπτει ερωτική σχέση με τον Johnny ο οποίος είναι καθηγητής χορού στο ξενοδοχείο ενάντια στη θέληση του πατέρα της επιδεικνύοντας δυναμισμό και δικαιώνοντας το αληθινό της όνομα το οποίο είναι Frances από την πρώτη γυναίκα που συμμετείχε σε Αμερικάνικη κυβέρνηση (Frances Perkins). Η γνωριμία τους τυχαία στο κρυφό club του ξενοδοχείου που η Baby για πρώτη φορα βλέπει αυτό που ονομάζεται "dirty dancing". Φυσικά γοητεύεται και αρχίζει τα μαθήματα χορού. Η μη προγραμματισμένη εγκυμοσύνη της πατρενέρ του Johnny, της Penny από έναν φοιτητή Ιατρικής και σερβιτόρο του ξενοδοχείου ο οποίος γλυκοκοιτάζει και την αδερφή της Baby, της δίνει τη δυνατότητα να βγάλει την χορεύτρια που κρύβει μέσα της συνοδεύοντας τον Johnny σε μία βραδιά χορού σε διπλανό θέρετρο. Ταυτόχρονα ζητά χρήματα από τον πατέρα της κρύβοντας του το λόγο για να τα δώσει στην Penny για να κάνει έκτρωση. Τελικά η Penny σώζεται από την κατάσταση που την έχει αφήσει ο τον «χασάπης γιατρός», από τον γιατρό πατέρα της Baby που με τη σειρά του υποθέτει ότι ο Johnny είναι ο πατέρας του παιδιου. Η Baby βρίσκεται σε δύσκολη θέση έχοντας προδώσει την εμπιστοσύνη του πατέρα της, αλλά παρόλα αυτά συνεχίζει να βλέπει τον Johnny κρυφά. Οταν αυτός κατηγορείται για κλοπή η Baby τον στηρίζει προσφέροντας του άλλοθι παραδεχόμενη ότι όλη τη νύχτα την πέρασε μαζί της στο δωμάτιο της. Εκεί ακούγεται και η πιο «δυνατή» ατακα της ταινίας από τα χείλη του Johnny "there are people willing to stand up for other people no matter what it costs them." Το musical όπως ακριβώς και η ταινία τελειώνει με τον χορό του Johnny με την Baby υπό τους ήχους του τραγουδιού "The Time of My Life" και ενώ ο πατέρας της περιμένει για να ζητήσει συγγνώμη από τον Johnny μιας και στο μεταξύ έχει μάθει ότι δεν είναι αυτός ο υπαίτιος για την εγκυμοσύνη της Penny.

Οι κριτικές που απέσπασε όλα αυτά τα χρόνια στο Λονδίνο ήταν αρκετά καλές. Και γαιτί όχι άλλωστε; Ο Josef Brown ως Johnny και η Georgina Rich (Baby) είναι εξαιρετικοί χορευτές. Η Nadia Cotte ως Penny εκτός από πολύ καλή χορεύτρια είναι και πολύ όμορφη και με 2μετρα (τουλάχιστον) πόδια. Τόσο τα σκηνικά όσο πολύ περισσότερο τα χορευτικό μέρος του έργου είναι πολύ καλά. Οι διάλογοι είναι ακριβώς ίδιοι με αυτούς της ταινίας όπότε ακόμα και κάποιος που δεν μιλάει καλά Αγγλικά είναι πολύ εύκολο να παρακολουθήσει το έργο. Εξάλλου για όλους εσάς που θα θέλατε να συνδυάζετε την επίσκεψη σας στο Λονδίνο με την παρακολούθηση ενός musical, θα συμβούλευα να δείτε κάποιο που είτε έχετε δει προηγούμενως σε ταινία είτε έχετε διαβάσει το βιβλίο.

Περισσότερα καθότι και κριτικές μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ και εδώ.

Για το τέλος δύο βιντεάκια. Ενα από τον τελευταίο χορό της ταινίας και ένα από το promotion του musical στο Λονδίνο.