Friday, 22 July 2011

«Η Τραγωδία και η Ιδέα του Μοντερνισμού»

Το Τμήμα των Ελληνικών και Λατινικών Σπουδών του σπουδαίου Πανεπιστημιακού Ιδρύματος του Λονδίνου, με την επωνυμία University College London (Gordon House, 29 Gordon Square, London WC1H 0PP), οργανώνει για σήμερα Συνέδριο, με τον παραπάνω τίτλο.


Υπεύθυνοι του Συνεδρίου είναι: Joshua Billings (Oxford), Miriam Leonard (UCL). Ομιλητές δε, θα είναι οι εξής: Josh Billings (Oxford), Katie Fleming (Queen Mary, UL), Simon Goldhill (Cambridge), Rüdiger Görner (Queen Mary, UL), Constanze Güthenke (Princeton), Edith Hall (Royal Holloway, UL), Katherine Ibbett (UCL), Miriam Leonard (UCL), Michael Lurie (Edinburgh), Jim Porter (UC, Irvine) και Martin Ruehl (Cambridge).


Η φιλοσοφία και ο σκοπός του Συνεδρίου έχουν ως εξής:

Around 1800, particularly in Germany, the question of tragedy becomes linked to modernity’s self-definition. Within this tradition, Greek tragedy becomes a privileged medium for grappling with the antiquity of the ancient and the modernity of the modern - an issue which will continue to exercise the later philosophies of Nietzsche, Freud and Heidegger. Hegel’s, Hölderlin’s, and Nietzsche’s writings about tragedy have arguably had a more profound influence on the modern understanding of the genre than any individual work of classical scholarship or any single theatrical performance, but their writings have failed to gain the attention of scholars of tragedy. By exploring the interplay between tragedy and modernity, the conference aims to understand and question the place of ancient tragedy today.

Saturday, 4 June 2011

Νέο Ελληνορθόδοξο Σχολείο στο Βόρ. Λονδίνο

Μια νέα εξαιρετικής σημασίας εκπαιδευτική και ομογενειακή πρωτοβουλία έχει αναληφθεί στο Βόρειο Λονδίνο και αφορά την ίδρυση και λειτουργία ενός καθημερινού Ελληνορθόδοξου Σχολείου Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης.


Η Επιτροπή που επιμελείται του σπουδαίου αυτού θέματος απαρτίζεται από εξαίρετους Ομογενείς, οι οποίοι είναι πολύ αφοσιωμένοι στον εξαίρετο αυτό σκοπό. Έχουν μάλιστα ετοιμάσει και μια καταπληκτική και πολύ ενημερωτική ιστοσελίδα, όπου κανείς μπορεί να βρει πολλές λεπτομέρειες για το εν λόγω εγχείρημα και πολλές πληροφορίες για τον τρόπο υποστήριξης της προσπάθειας συτής.


Την πρωτοβουλία αυτή έχει ευλογήσει ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων και Μεγ. Βρετανίας κ.κ. Γρηγόριος, ο οποίος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Είχα από πάντα ένα όραμα, να δώ να ιδρύεται ένα Σχολείο για τα Ελληνορθόδοξα παιδιά στο Βόρειο Λονδίνο. Ως Παροικία έχουμε ταλέντο, εμπειρία, δυναμισμό και το δικαίωμα να πραγματοποιήσουμε αυτό το όραμα, προς όφελος των παιδών και των μελλοντικών γενεών Ελλήνων που ζουν στη χώρα αυτή. Ο καιρός είναι τώρα κατάλληλος και για τούτο έδωσα εντολή στην Επιτροπή των ειδικών και εθελοντών να ετοιμάσουν την αίτηση που χρειάζεται, μέσα στο πλαίσιο του προγράμματος της Αγγλικής Κυβέρνησης για ίδρυση “Ελεύθερων Σχολείων”. Σας παρακαλώ να υποστηρίξετε την Επιτροπή και την Παροικία».

Monday, 28 February 2011

Αποκριές Πελοποννησίων Μ.Β.

Η Εταιρεία Πελοποννησίων Μεγ. Βρετανίας οργάνωσε προχθές Σάββατο μια επιτυχημένη Αποκριάτικη Χοροεσπερίδα. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε στο ωραίο ξενοδοχείο The London Marriott Hotel του ΒΔ (NW3) Λονδίνου.

Παρευρέθηκε και απηύθυνε εγκάρδιο χαιρετισμό ο Γεν. Πρόξενος της Ελλάδος στο Λονδίνο κ. Μάκης Παντζόπουλος, η Πρόεδρος κα. Ντίνα Κολοκυθά με σύσσωμο το Δ.Σ., καθώς και 120 μέλη και φίλοι της Εταιρείας.

Ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Θυατείρων & Μ.Β. κ. Γρηγόριος εκπροσωπήθηκε από τον παρόντα ιστολόγο.

Αρκετοί από τους παρευρεθέντες είχαν ντυθεί με ωραίες αποκριάτικες στολές. Ανάμεσά τους ξεχώρισε ιδιαίτερα ο εξέχων Ομογενής κ. Μάκης Γαλιατσάτος, ο οποίος είχε ντυθεί «Πειρατής της Καραϊβικής» και ο οποίος διασκέδασε τους συνδαιτυμόνες και με τα ωραία τραγούδια του.

Η Πρόεδρος κα. Ντίνα Κολοκυθά ανέφερε, μεταξύ άλλων, στον χαιρετισμό της:

«Αγαπητοί φίλοι, εορτάζουμε απόψε τις γιορτές της Αποκριάς. Είναι ένας στόχος και μια προσπάθεια να διατηρήσουμε τις παραδόσεις μας αναλλοίωτες και να τις παραδώσουμε στους επόμενους, στα παιδιά μας, και όχι χωρίς τη σημασία και τα μηνύματα που αποπνέουν οι τελετές και τα ξεφαντώματα. Βλέπουμε όλοι και κατανοούμε την ανάγκη του ανθρώπου να συνευρίσκεται με άλλους ανθρώπους και να μοιράζεται χαρές και λύπες, φόβους και ανησυχίες. Αν είχαμε καταλάβει αυτή μας την ανάγκη η ζωή μας θα ήταν μια γιορτή. Είναι λοιπόν η μεγαλύτερή μας ανάγκη να προσπαθήσουμε να αγαπήσουμε τον συνάνθρωπό μας, να τον καταλάβουμε, να συνεργαστούμε και να χτίζουμε φίλους γύρω μας κι όχι εχθρούς. Μέσα από τους χαρούμενους κυκλοτερούς χορούς αγγίζει ο ένας τον άλλον και χαίρεται, αποφορτίζεται και συνεχίζει τη ζωή του απαλλαγμένος από ανόητους εγωϊσμούς. Άλλωστε όλοι ενός Θεού παιδιά είμαστε. Ας περισσεύει η αγάπη...».


Η επόμενη εκδήλωση της Εταιρείας θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27η Μαρτίου 2011, στις 5.00 μ.μ., στο Ελληνικό Κέντρο Λονδίνου και θα είναι αφιερωμένη στην Εθνική Επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821. Ομιλητής θα είναι ο διακεκριμένος ιστορικός Σαράντης Καργάκος, με θέμα: «Πως ο Κολοκοτρώνης έσωσε την Επανάσταση».

Saturday, 15 January 2011

Byzantium Café

Στο κεντρικό Λονδίνο και συγκεκριμένα στην περιοχή που ονομάζεται Bayswater, σχεδόν απέναντι από τον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό της Αγίας Σοφίας, βρίσκεται ένα διακριτό σημείο συνάντησης των Ελλήνων της πόλης. Είναι το καφενείο ή καφετέρια με την παραδοσιακή ονομασία «Βυζάντιο».

Οι σημερινοί ιδιοκτήτες, Παύλος και Νίκος, έκανε μια πολλή προσπάθεια να το ανακαινίσουν και τελικά κατάφεραν να συνθέσουν το παλιό (τραπέζια με μαρμάρινο top και κλασικές ξύλινες καρέκλες) με το νέο (ωραία μοντέρνα χρώματα).

Τυρόπιτες, μπουγάτσες, σπανακόπιτες και σπιτικά γλυκά είναι πάντα στην ημερήσια διάταξη στο Βυζάντιο. Ο καφές συνοδεύεται πάντα -κατά την ελληνική συνήθεια- με ένα ποτήρι νερό.

Ελληνική τηλεόραση είναι πάντα διαθέσιμη. Πολλοί μαζεύονται με την παρέα τους για να παρακολουθήσουν ομαδικά ποδοσφαιρικούς αγώνες του ελληνικού και ξένων πρωταθλημάτων, μέσα σε μια θερμή ελληνική ατμόσφαιρα.

Η διεύθυνση του καφενείου είναι: Byzantium Café, 31 Moscow Road, Bayswater, London W2 4AH. Οι κοντυνότεροι σταθμοί του μετρό είναι: Bayswater, Queensway.

Monday, 29 November 2010

«Σύλβια»

Μια μυσταγωγική βραδιά ζήσαμε πρόσφατα στο Royal Opera House του Λονδίνου, όπου παρακολουθήσαμε το Βασιλικό Μπαλέτο να παρουσιάζει το μπαλέτο «Σύλβια» σε τρεις πράξεις.

Τη μουσική έχει συνθέσει ο Leo Delibes, ενώ τη χορογραφία επιμελήθηκε ο Frederick Ashton. Την ορχήστρα διηύθυνε ο Boris Gruzin. Τους πρωταγωνιστικούς ρόλους κράτησαν επάξια οι παρακάτω εξαίρετοι χορευτές: Lauren Cuthbertson (Σύλβια), Sergei Polunin (Αμύντας), Thomas Whitehead (Ωρίων), Johannes Stepanek (Έρως), Itziar Mendizabal (Άρτεμις).

Τα σκηνικά και τα κοστούμια ήταν εξαίρετα, πολύχρωμα και ιδιαίτερα χαρούμενα. Το πολυπληθέστατο και πολυπολιτισμικό κοινό ήταν πολύ ενθουσιώδες, παρακολουθούσε προσεκτικά και χειροκροτούσε συνεχώς τη μουσική και το μπαλέτο.

Aξίζει να τονίσουμε με έμφαση ότι είναι ιδιαίτερα κολακευτικό για εμάς τους Έλληνες να βλέπουμε να χρησιμοποιούνται από την διεθνή μουσική και χορευτική σκηνή στοιχεία της Αρχαίας Ελληνικής Μυθολογίας αλλά και Ιστορίας.

H πλοκή του μπαλέτου εξετάζει τη Σύλβια, μια από τις νύμφες της Αρτέμιδος, η οποία ερωτεύεται παράνομα τον ποιμένα Αμύντα, ενώ είχε υποσχεθεί εγκράτεια και παρθενία στην Άρτεμη. Ο κυνηγός Ωρίων κυριευμένος από ερωτικό πάθος για την Σύλβια την απαγάγει και την φυλακίζει σε σπήλαιο.

Ο θεός Έρως βοηθά τη Σύλβια να δραπετεύσει και την οδηγεί στον αγαπημένο της Αμύντα. Ο Ωρίων έρχεται να διεκδικήσει τη Σύλβια, αλλά η Άρτεμις τον σκοτώνει. Τελικά η Άρτεμις δίνει την άδειά της για την ένωση των δύο ερωτευμένων.

Sunday, 21 November 2010

PRISCILLA QUEEN OF THE DESERT


Πολύ ασχοληθήκαμε με τις εκλογές και μου έπεσε βαρύ το «φαγητό». Ευτυχώς είχαμε καλό κρασί (Μπουτάρης) που δεν φέρνει πονοκέφαλο το επόμενο πρωί. Ας επιστρέψουμε όμως στην καθημερινότητα μας και ας μιλήσουμε για κάτι πιο κουλτουριάρικο. Παρακολούθησα ακόμα ένα musical στο West End του Λονδίνου.


Το Priscilla Queen of the Desert - the Musical είναι βασισμένο στην Αυστραλιανή ταινία του 1994 The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert που περιγράφει το ταξίδι τριών τρανσεξουαλς (drag queens) από το Σίδνευ στην πόλη Αλις. Το λεωφορείο που χρησιμοποιούσανε ονομαζότανε "Priscilla". Το δε "queen" προέρχεται από την Αγγλική αργκό καθώς έτσι ονομάζονται οι ομοφυλόφιλοι. Το musical έκανε πρεμιέρα στο Σιδνευ το 2006 και το 2009 μετακόμισε στο West End του Λονδίνου με τους κεντρικούς ρόλους να παίζονται από τους Jason Donovan ('Tick'), Tony Sheldon (Bernadette) και Oliver Thornton (Felicia).


Η υπόθεση έχει ως εξης. Ο Anthony "Tick" Belrose που εργάζεται ως drag queen και χρησιμοποιεί το ψευδόνυμο Mitzi Del Bra δέχεται μία προσφορά για εργασία σε ένα ξενοδοχείο στο Alice Springs, μία απομονωμένη πόλη στην κεντρική Αυστραλία. Την αποδέχεται και ξεκινούν για το ταξίδι με τις φίλες του και συνεργάτιδες την Bernadette και την Felicia (που ονομάζεται Adam) με ένα λεωφορείο που έχει την επιγραφή "Priscilla, Queen of the Desert". Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού συναντούν ανθρώπους με πολύ διαφορετικό χαρακτήρα, ανθρώπους που τους αποδέχονται και αγκαλιάζουν τις παραστάσεις τους, αλλά και περιπτώσεις που δέχονται ρατσιστικές επιθέσεις και βανδαλισμούς. Στην ιστορία μπλέκεται και ένας μηχανικός αυτοκινήτων που ακολουθεί την παρέα μέχρι το τέλος του ταξιδιού μετά από ένα ατύχημα που είχαν με το λεωφορειάκι τους. Το τέλος της ιστορίας βρίσκει τον Tick να ανακαλύπτει ότι έχει ένα γιο από τον γάμο που έκανε χρόνια πριν και τον straight μηχανικό αυτοκινητων να αποφασίζει να μείνει με την Bernadette.


Το musical δίνει αρχικά την εντύπωση ότι θα είναι μία ακόμα απλά ιστορία με θέμα τους ομοφυλόφιλους, τις drag queens κτλ, αλλά επίσης είναι εμφανής η προσπάθεια να επικεντρωθεί η ιστορία στην ζωή ενός ανθρώπου μέσης ηλικίας που δεν είναι ευτυχισμένος με τη ζωή του και δεν διστάζει να κάνει αλλαγές.


Οι κριτικές που έλαβε το musical ήταν εξαιρετικές. Δεν μπορώ να πω, είχε εντυπωσιακά σκηνικά και κουστούμια και οι φωνές των ηθοποιών ήταν σχετικά καλές, αλλά δεν ενθουσιάστηκα. Εχω δει πολύ καλύτερα και δεν θα το πρότεινα σε κάποιον που έρχεται στο Λονδίνο για μερικές μέρες και θέλει να δει μόνο μία παράσταση. Για όσους μένουν στο Λονδίνο και τους αρέσουν τα musicals θα έλεγα επίσης να μην το βάλουν πρώτο στη λίστα αυτών που θέλουν να παρακολουθήσουν. Δεν θέλω να αδικήσω τους ηθοποιούς, αλλά μου φάνηκε υποδεέστερο από άλλα musicals που έχω παρακολουθήσει. Ισως τα ήταν τα πάρα πολλά πουπουλα που στόλιζαν τα κουστούμια, ίσως η χορογραφία που σε κάποια κομμάτια της μου θύμιζε τις χορεύτριες στα κόμιξ του Lucky Luke, ίσως η μουσική disco ή πιθανότατα όλα αυτά μαζί. Το ζήτημα είναι ότι θεώρησα ότι θα μπορούσα να είχα κάνει καλύτερη επιλογή.


Περισσότερα για το musical καθώς και κριτικές οι οποίες το συνόδευσαν μπορείτε να διαβάσετε εδώ, εδώ, εδώ, εδώ και εδώ.